"odonto" (En toda a entrada)

Amosando 10 resultados de 31.

      1. Zona de unión entre dúas partes ríxidas do esqueleto dun animal que lle dá mobilidade. As articulacións óseas están constituídas principalmente por superficies articulares, partes dos ósos que están en contacto; cartilaxes articulares, que recobren as superficies articulares; ligamentos articulares, cápsula articular ou sinovial, que segrega a sinovia que a lubrifica.

      2. Articulación do calcaño e do astrágalo humano co tarso.

      3. Articulación alantoodontoidal humana.

      4. Articulación tarsometatarsiana do ser humano.

    1. Nó ben diferenciado que separa dous segmentos dun órgano vexetal.

    2. Unión móbil entre dúas pezas que lles permite un desprazamento angular recíproco, a transmisión de esforzos de tracción ou compresión, pero non pares de torsión.

    3. Acción de enunciar en artigos separados.

    4. Posición e movementos dos órganos da fala na emisión de cadeas fónicas identificables e significativas respecto ao repouso relativo.

    5. Emisión dos diversos sons dun fragmento musical de maneira que se poidan percibir diferenciados.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Cetáceo odontoceto, da familia dos monodóntidos, de coloración branca e dentadura moi reducida, sen aleta dorsal e con amplas aletas pectorais que habita en augas costeiras pouco fondas do litoral ártico.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Relativo ou pertencente aos delfínidos.

    2. Cetáceo da familia dos delfínidos.

    3. Familia de cetáceos, da suborde dos odontocetos, á que pertencen os golfiños.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Instrumento empregado en odontoloxía para separar a enxiva da raíz dos dentes.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Rama e técnica da odontoloxía que estdia e trata a diagnose, a etiopatoxenia, a profilaxe e o tratamento das enfermidades da polpa dentaria.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Líquido oleoso, incoloro ou debilmente amarelo, que se obtén do aceite esencial do caravel, da pementa, da canela e do azafrán. Emprégase en perfumaría e en odontoloxía, como antiséptico e analxésico.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Relativo ou pertencente aos fisetéridos.

    2. Cetáceo da familia dos fisetéridos.

    3. Familia de cetáceos odontocetos á que pertencen os cachalotes.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Elemento químico metálico que pertence ao grupo III A da táboa periódica, de número atómico 31 e de peso atómico 69,735. Emprégase en termómetros de alta temperatura e, en aliaxe coa prata e co estaño, como amalgama en odontoloxía.

    VER O DETALLE DO TERMO
      1. Mamífero cetáceo odontoceto, das familias dos delfínidos e platinísticos. Aliméntanse, fundamentalmente, de peixe e considéranse mamíferos dunha grande intelixencia.

      2. Cetáceo da familia dos delfínidos, co corpo un pouco comprimido lateralmente, de cor negra ou gris, cunha mancha branca baixo o pescozo, coas aletas pectorais longas e delgadas, e co fociño estreito en forma de pico longo. É gregario e aliméntase de peixes e de cefalópodos.

    1. Peixe que simbolizaba a Xesús e ao crente, entre os primeiros cristiáns. Ás veces representaba tamén o gran peixe que enguliu a Xonás no Antigo Testamento. Tamén subliña o instinto maternal de Xesús, a súa apacibilidade e mansedume na súa relación co home.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Relativo ou pertencente aos hesperornitiformes.

    2. Ave da orde dos hesperornitiformes.

    3. Orde de aves acuáticas, da superorde dos odontognatos, de gran tamaño, incapaces de voar, coas ás reducidas, pescozo longo e delgado e patas adaptadas á natación. Son aves extinguidas.

    VER O DETALLE DO TERMO