"mH" (En toda a entrada)

Que ten unha altura considerable, superior á ordinaria.

Que está ou que acada unha elevación vertical considerable sobre a superficie da terra ou sobre calquera outro elemento de comparación.

Que se sitúa nun nivel superior ao estimado como medio ou normal.

Que ten moita intensidade.Tm adv.

Que ten unha importancia ou nivel superior ao ordinario.

Aplícase ao lugar onde nace o río.

Que é característico do que é próximo ao nacemento ou á súa orixe.

Parte alta dunha montaña.

Dimensión que acada un obxecto ou persoa que resulta vertical na súa posición normal.

1. ...

Relativo ou pertencente aos amharas ou á súa lingua.

Individuo dos amharas.

Pobo abisinio dominante en Etiopia.

Lingua semítica do grupo de linguas etíopes que, con fonda influencia do substrato cuxita,  se desenvolveu a partir do etíope antigo.

Radical monovalente hipotético, de fórmula NH 4 , do que deriva o ión amonio e os sales amónicos.

Composto utilizado en tintura, para conservar carnes e en medicina polas súas propiedades expectorantes e diuréticas.

Designación xenérica dos radicais monovalentes -NR 4 , que resultan de substituír no radical amonio os catro hidróxenos por grupos alquilos e se aplican industrialmente como desinfectantes, funxicidas, desodorantes e deterxentes.

Sólido que se utiliza para desengraxar materias téxtiles, en extintores de incendios, en levaduras químicas e en medicina como expectorante e carminativo.

Substancia que se utiliza para os gravados en vidro, para abrillantar o aluminio e como esterilizante na industria da cervexa e do leite.

Sólido cristalino que se obtén mediante a neutralización do ácido bromhídrico con amoníaco e que se utiliza en fotografía, en litografía, para facer ignífuga a madeira e en medicina como sedante de rápida absorción.

Cristais que se empregan como fertilizante.

Mestura de bicarbonato e de carbonato amónico que se utiliza en tintura, nos fermentos químicos e en medicina como expectorante e carminativo.

Cristais que se empregan como electrólito en pilas secas ou en medicina como expectorante e diurético.

Compostos que se empregan na fabricación de mistos e tamén en soldadura.

...

Relativo ou pertencente ao ácido bromhídrico.

Gas constituído por moléculas covalentes de bromuro de hidróxeno. Emprégase para a obtención de bromuros e derivados orgánicos do bromo.

Nome xenérico dos coeficientes de transporte dos fenómenos de condución.

Medida da capacidade de condución eléctrica dunha substancia, de valor igual ao cociente entre a densidade de carga eléctrica e o campo eléctrico aplicado: j=γE. É a inversa da resistividade: γ=1/ρ. A unidade do SI da condutividade eléctrica é o ohm -1 ·m -1 (ou, dado que 1 siemens=1 ohm -1 =1 mho, a unidade SI de γ é S·m -1 ). OBS: Tamén se denomina condutividade ou condutancia eléctrica específica.

Medida da capacidade de condución térmica dunha substancia de valor igual ao cociente entre a densidade de fluxo térmico e o gradiente de temperatura existente: q=-λ∇T. A unidade no SI da condutividade térmica é o Wm -1 K -1 .

Relativo ou pertencente a Etiopia, aos seus habitantes ou á súa lingua.

Natural ou habitante de Etiopia.

Alfabeto propio das linguas etíopes. Creada polos gueez, esta escritura foi adoptada despois polo amhárico. Pode ser datada do s III en diante, e deriva da escritura sabea (do S de Arabia).

Grupo de linguas semíticas occidentais que se falan nunha parte de Etiopia.