"leuco" (En toda a entrada)

1. Relativo ou pertencente ao pobo ainu ou á súa lingua.

2. Individuo do pobo ainu.

3. Pobo de Asia oriental que habita en diversas illas setentrionais de Xapón.

4. Lingua que fala o pobo ainu. As investigacións toponímicas evidenciaron que era a lingua autóctona do arquipélago xaponés ata a chegada dos grupos continentais.

Grupo humano leucodermo que se localiza na parte meridional da illa de Sakhalin e setentrional da illa de Hokkaido. A orixe desta raza aínda non é segura; trátase dun grupo leucodermo illado en medio de grupos xantodermos. Os datos arqueolóxicos permiten remontar a historia dos ainu a uns 12.000 anos como mínimo, aínda que non permiten resolver a cuestión das orixes.

Falta de leucocitos.

panmieloptise.

Relativo ou pertencente aos Alpes ou ás montañas elevadas.

1. Relativo ou pertencente ao grupo humano alpino ou aos individuos que o compoñen.

2. Individuo do grupo humano alpino.

3. Grupo humano leucodermo, do subgrupo braquicéfalo, que se localiza en Europa Central e Francia.

Relativo ou pertencente ao piso alpino.

Conxuntos montañosos erguidos durante o ciclo oroxénico alpino.

Ciclo oroxénico que abrangue os movementos oroxénicos producidos ao longo dos últimos 225 millóns de anos da historia da Terra, durante as eras Secundaria e Terciaria.

Estilo tectónico baseado nun manto de corremento, encabalgamentos e dobramentos.

Piso propio das altas montañas caracterizado polo predominio dos prados e a ausencia de árbores.

Relativo ou pertencente á raza anatólida.

Individuo da raza anatólida.

Grupo humano leucodermo, do subgrupo braquicéfalo, que se considera como a variante oriental do grupo humano dinárico ou dinárico-anatólido.

1. Relativo ou pertencente ao mar Báltico ou aos países bálticos.

2. Natural ou habitante dos países Bálticos.

1. Relativo ou pertencente ao pobo báltico.

2. Individuo do pobo báltico.

3. Pobo de estirpe alemá das provincias bálticas do Imperio Ruso.

1. Lingua orixinaria do grupo das linguas bálticas modernas.

2. Familia de linguas baltoeslavas que se compón de tres linguas principais, o letón, o lituano e o prusiano antigo, desaparecido no s XVII.

...

Relativo ou pertencente á raza baltooriental ou aos seus representantes.

Individuo da raza baltooriental.

Raza do grupo leucodermo, que presenta individuos braquicéfalos, de cabelos e ollos claros e de nariz ancho e curto. Distribúense polo L e NL de Europa ata o N e centro de Asia.

Calidade de basófilo.

Aumento do número de leucocitos basófilos no sangue.

Que ten afinidade e se tinxe cos colorantes básicos.

1. Tipo de leucocitos do sangue que posúen uns gránulos que se tinxen intensamente de azul con colorantes básicos de anilina.

2. Tipo de células do lóbulo anterior da hipófise produtoras de corticotropina.

Organismo ou asociación vexetal que ten preferencia por substratos básicos.

Aplícase aos representantes do grupo leucodermo.

Familia de linguas faladas na rexión do Cáucaso. Clasifícanse en linguas caucásicas do norte e linguas caucásicas do sur. As do sur abranguen o xeorxiano e as linguas kartvelianas ou ibéricas. As do norte abranguen o abkhazo-adigueo e o nakho-daguestano.