"dición" (En toda a entrada)

Forma sufixada que se emprega na formación de palabras co significado de ‘calidade’, ‘condición’.

Forma sufixada que se emprega na formación de palabras co significado de ‘aproximación’, ‘semellanza’.

Forma sufixada que se emprega na formación de palabras para indicar o lugar onde está ou se realiza unha actividade.

Forma sufixada que se emprega na formación de nomes de país ou nación que derivan dos pobos que os habitan.

Forma sufixada que se utiliza na formación de palabras que indican acción.

Forma sufixada que se emprega na formación de palabras que designan actividade, profesión, dignidade ou xurisdición.

Forma sufixada que se emprega na formación de palabras que indican multitude ou reunión.

Forma sufixada que se emprega na formación de palabras que indican calidade, estado ou facultade.

Forma sufixada de orixe grega que se emprega na formación de palabras co significado de ‘doenza’.

Aparato simple de cálculo que consiste nun taboleiro provisto de arames paralelos, con bólas perforadas que permite facer todas as operacións aritméticas básicas.

Libro que ensinaba a ciencia matemática e a calcular.

Peza prismática de volume cuadrangular en forma de táboa que, sobre o equino, coroa o capitel e serve de asentamento á arquitrabe, ao tempo que protexe a decoración do capitel.

Instrumento de cálculo que facilita as operacións aritméticas ao substituír as multiplicacións e divisións por adicións e subtraccións, respectivamente.

1. Superior ou máxima autoridade dunha abadía ou mosteiro, encargado do goberno da comunidade monástica.

2. Abade exento da xurisdición episcopal.

3. Abade que usa insignias pontificais.

Reitor dunha parroquia.

Relativo ou pertencente á xurisdición do abade ou da abadesa.

Territorio propiedade dunha abadía ou suxeito á xurisdición dun abade ou dunha abadesa.

1. Mosteiro rexentado por un abade ou abadesa, independente da xurisdición ordinaria do bispo correspondente.

2. Edificio ou conxunto de edificios dun mosteiro ou dunha colexiata.

Casa e terras colindantes que pertencen á Igrexa.

Inclinar ou dirixir cara a abaixo o corpo, normalmente coa inclinación da cabeza. Tm v pron.

Diminuír algo en altura ou grosor.

Descender a unha condición, a un grao de intensidade ou a unha medida inferior.

Perder o orgullo ou a dignidade.

Que proporciona calor.

Que resgarda ou está resgardado das condicións climáticas adversas.

Que non implica restrición, limitación ou condición.

Que exclúe toda relación con outra cousa.

Que non tolera oposición.

Aplícase á forma, uso ou significación autosuficiente ou non relacionada con ningunha outra.

Aplícase á estimación dunha magnitude medida a partir do valor cero da mesma.

Designa, por oposición a fenómeno ou aparencia, o ser con independencia do coñecemento que se poida ter dela.

Función que asigna a cada número o seu valor con signo positivo.