"circa" (En toda a entrada)

Relativo ou pertencente á lingua abkhazo-adigueo.

Grupo occidental das linguas caucásicas setentrionais. Comprende o adigueo, o kabardino e o cherkés, que poden agruparse baixo o antigo nome de circasiano; o abkhazo e o ubikh. Caracterízanse pola pobreza do sistema vocálico, dous ou tres fonemas, compensada pola riqueza do consonantismo.

1. Relativo ou pertencente a Adiguesia, aos seus habitantes ou á súa lingua.

2. Natural ou habitante de Adiguesia.

1. Relativo ou pertencente ao pobo adigueo.

2. Individuo do pobo adigueo.

3. Pobo que habita na oblast’ autónoma de Adiguesia. OBS: Tamén se denomina circasiano occidental.

Lingua caucásica falada polos adigueos de Adiguesia, Rusia e Turquía.

1. Ave de rapina que pertence principalmente aos xéneros Hieraetus Aquila, Haliaetus, Pithecophaga, Circaetus e Pandion. É de grandes dimensións, cun bico forte e curvado, a cabeza prominente e cuberta de plumas, coas patas curtas con plumas ata o comezo dos dedos, e as garras moi fortes. As ás son longas e voan a grande altura.

2. Aguia da familia dos accipítridos, de plumaxe castaña e co píleo, a caluga e os ombreiros dun branco amarelado.

3. Aguia da familia dos pandiónidos, de plumaxe contrastada entre a parte superior escura e a inferior branca. Na cabeza presenta unha pequena curupela e un anteface negro.

4. Aguia da familia dos accipítridos, coa parte inferior da plumaxe escura nas ás e branca no peito.

5. Aguia da familia dos accipítridos, de plumaxe escura con dourados na cabeza e na caluga.

Denominación alquimista de diversas substancias, especialmente das sublimadas como o cloruro mercurioso ou o cloruro amónico.

Relativo ou pertencente aos cherkeses.

Individuo do pobo cherkés.

Pobo que habitaba na antiga rexión de Circasia. A súa área de ocupación autóctona era a oblast’ dos Karachais e dos Cherkeses.

Lingua caucásica que falan os cherkeses.

Que sucede aproximadamente cada vintecatro horas.

Aplícase ao ritmo biolóxico que ten un ciclo aproximado de vintecatro horas.

Relativo ou pertencente aos circasianos ou á súa lingua.

Individuo pertencente ao pobo circasiano.

Pobo caucásico que antigamente poboaba a Circasia. Estaban repartidos entre as repúblicas federadas rusas dos Kabardíns e dos Balkares, de Adiguesia, dos Karachas e dos Cherkeses, e nos estados de Turquía e Siria.

Antiga lingua caucásica falada polo pobo circasiano que, desde a dispersión dos seus integrantes, foi perdendo unidade ata converterse en tres linguas relativamente diferenciadas: o adigueo, o cherkés e o kabardino.

Relativo ou pertencente á beira do mar.

Franxa de terreo entre a terra e o mar. É unha superficie complexa que comprende o espazo entre o nivel da marea alta e o da baixa.

Conxunto da fauna mariña que habita nas augas costeiras, na zona supralitoral, na mediolitoral, na infralitoral, e na circalitoral.