"arse" (En toda a entrada)

Inclinar ou dirixir cara a abaixo o corpo, normalmente coa inclinación da cabeza. Tm v pron.

Diminuír algo en altura ou grosor.

Descender a unha condición, a un grao de intensidade ou a unha medida inferior.

Perder o orgullo ou a dignidade.

Poñer algo en equilibrio aumentando ou sacando peso.

Lanzar algo con violencia contra algo ou alguén.

Tirarse con violencia caendo sobre un obxecto ou alguén.

abalar.

Moverse algo a un lado e a outro sen desprazarse do seu eixe.

Empregar un abano ou calquera obxecto semellante para dar aire.

Darse aire.

abalar.

Deixar desamparado algo ou a alguén.

Partir dun lugar.

Renunciar a algo.

Deixar en poder de alguén ou de algo.

Retirarse dun xogo ou dunha competición deportiva por incapacidade física ou por razóns alleas ao regulamento.

Non preocuparse do aseo persoal.

Entregarse sen reserva ás inclinacións naturais, a unha paixón ou a un vicio.

Acción e efecto de abandonar ou abandonarse.

Delito cometido por un funcionario ou por un militar ao abandonar voluntariamente e sen consentimento de superiores o posto ou as funcións ás que foi destinado.

Abstención voluntaria, por parte do interesado nun procedemento xudicial ou administrativo, de actuar no tempo preestablecido para exercer unha acción ou recurso legal.

Renuncia a proseguir nunha competición.

1. Acción de abandonar a tripulación unha embarcación por un perigo inminente.

2. Sinal feito con asubío, timbre ou toque de corneta para indicar á tripulación dunha embarcación a necesidade de abandonala e ocupar os lugares correspondentes nos botes salvavidas.

Delito que consiste no incumprimento voluntario dos deberes de asistencia derivados do matrimonio, da patria potestade ou da tutela.

Cesamento, planificado ou espontáneo, da actividade agraria nunha superficie determinada motivado pola perda de rendibilidade.