"arqui" (En toda a entrada)

Amosando 10 resultados de 264.

    1. Órgano presente nas clases dos insectos, quirópteros e aves, que posibilita o voo.

    2. Toda superficie horizontal e plana que serve para estabilizar o voo.

      1. Cada un dos corpos laterais que se estende aos lados do principal nun edificio de planta composta.

      2. Parte dunha edificación diferente da zona principal nun edificio, construción ou calquera outro espazo con división arquitectónica.

      3. Partes laterais dun escenario de teatro.

    3. Xogador ou grupo de xogadores que se posicionan nos extremos do terreo de xogo.

    4. Expansión laminar, foliácea ou membranosa que se estende pola superficie de diversas estruturas como flores, froitos, talos e pecíolos.

      1. Cada un dos grupos de barcos dunha escuadra que se sitúa aos costados.

      2. ...

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Aparato simple de cálculo que consiste nun taboleiro provisto de arames paralelos, con bólas perforadas que permite facer todas as operacións aritméticas básicas.

    2. Libro que ensinaba a ciencia matemática e a calcular.

    3. Peza prismática de volume cuadrangular en forma de táboa que, sobre o equino, coroa o capitel e serve de asentamento á arquitrabe, ao tempo que protexe a decoración do capitel.

    4. Instrumento de cálculo que facilita as operacións aritméticas ao substituír as multiplicacións e divisións por adicións e subtraccións, respectivamente.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Aventar cun barquín.

    2. Respirar con forza e dificultade.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. acobadar.

      1. Aplícase á columna, piar ou moldura que pola súa disposición forma un cóbado.

      2. Eixe que define un fluxo espacial arquitectónico que forza un percorrido en que se ten que realizar un xiro de 45° para chegar ao lado menor dunha sala.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Relativo ou pertencente á acracia.

    2. anarquista.

    3. Partidario da supresión de toda autoridade.

    VER O DETALLE DO TERMO
      1. Relativo ou pertencente ao pobo ainu ou á súa lingua.

      2. Individuo do pobo ainu.

      3. Pobo de Asia oriental que habita en diversas illas setentrionais de Xapón.

      4. Lingua que fala o pobo ainu. As investigacións toponímicas evidenciaron que era a lingua autóctona do arquipélago xaponés ata a chegada dos grupos continentais.

    1. Grupo humano leucodermo que se localiza na parte meridional da illa de Sakhalin e setentrional da illa de Hokkaido. A orixe desta raza aínda non é segura; trátase dun grupo leucodermo illado en medio de grupos xantodermos. Os datos arqueolóxicos permiten remontar a historia dos ainu a uns 12.000 anos como mínimo, aínda que non permiten resolver a cuestión das orixes.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Mestre de obras dedicado aos labores de arquitectura e albanelaría.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Molduras que enmarcan un arco de ferradura na arquitectura musulmá, de forma polo xeral cuadrangular e sobre o muro no que se abre o van.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Forma prefixada de orixe grega que se emprega na formación de palabras co significado de ‘anarquía’, ‘anarquismo’.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Sociedade ideal organizada sen goberno.

    2. Desorde motivada pola ausencia ou debilidade da autoridade pública.

    3. Fase previa á codificación dunha lingua en que conviven multitude de normas que dificultan o proceso de normalización.

    VER O DETALLE DO TERMO