"alt" (En toda a entrada)

–icio.

Forma sufixada de orixe latina que se emprega en química para indicar que un elemento actúa coa valencia máis alta.

1. Forma sufixada de orixe latina que se emprega en química xeralmente para designar os nomes triviais dos ácidos.

2. Forma sufixada de orixe latina que se emprega en química para formar o nome dos oxiácidos en que o elemento non metálico da unión actúa coa valencia máis alta.

Que lle falta a respiración ou o alento.

Que está molesto ou importunado por unha situación que non é agradable.

Que está cuberto de bafo.

Que desprende un olor desagradable.

Que ten vergoña.

Que se ve sobrepasado pola adversidade ou dificultade.

Inclinar ou dirixir cara a abaixo o corpo, normalmente coa inclinación da cabeza. Tm v pron.

Diminuír algo en altura ou grosor.

Descender a unha condición, a un grao de intensidade ou a unha medida inferior.

Perder o orgullo ou a dignidade.

Nunha parte ou lugar inferior visto desde a perspectiva do falante ou tendo como referencia outro punto máis alto.

Nunha dirección de arriba a abaixo, desde un lugar máis alto cara a outro máis baixo.

Nun lugar posterior, referido a un escrito.

Alterar ou corromper a natureza propia de algo.

Alterar voluntariamente a composición orixinal dun produto ao mesturalo con outro.

Facer unha persoa algo impropio á súa orixe ou liñaxe.

Alterarse as calidades propias dunha persoa ou cousa.

Desviación do que está considerado como normal ou natural por un sistema moral establecido.

Singularidade que se presenta cando os valores obtidos dun conxunto de observacións dunha magnitude distan do valor medio obtido co total das observacións.

Distorsión da cor ou da forma nunha imaxe fotográfica causada por un obxectivo.

1. Discrepancia, nun sistema óptico, entre a imaxe real e a preeditada polas fórmulas habituais.

2. Aberración dos sistemas dióptricos (lentes) que proxecta unha coloración ou irisación nos bordos da imaxe.

3. Aberración que ten a súa orixe na forma da superficie do dióptrico ou na maneira de incidir o feixe luminoso sobre o dióptrico.

4. Alteración que experimenta a frecuencia das ondas sonoras cando o punto emisor se achega ou se afasta do receptor.

Anomalía no número ou na estrutura normal dos cromosomas.

Fenómeno polo que a dirección aparente en que se ve un astro é diferente da dirección real.