"Urco" (En toda a entrada)

Amosando 10 resultados de 48.

  • Nome dado polos turcos orientais ao irmán primoxénito e polos otománs ao señor ou amo.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Relativo ou pertencente a Altai, aos altaicos ou ás súas linguas.

    2. Individuo dun pobo turco que habita en Altai.

    3. Pobo turco de Siberia que habita a oblast’ autónoma de Gorno-Altai (Rusia), de tipo mongólico. OBS: Tamén se denomina calmuco montañés ou calmuco branco.

    4. Familia de linguas faladas en Asia Menor, Asia Central, Mongolia e Siberia, formada por tres grandes troncos: o turco, o mongol e o manchuriano.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Relativo ou pertencente aos  azarís ou á súa lingua.

    2. Individuo do pobo azarí.

    3. Pobo de orixe turca instalado en Acerbaixán desde o s XIV, que habitan na parte baixa da conca do río Kura ata o mar Caspio e nas proximidades do Cáucaso.

    4. Lingua do grupo turcomano da familia altaica falada en Acerbaixán e no norte de Irán.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Cantante, músico, narrador e poeta popular turcomán.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Relativo ou pertencente aos balkares ou á súa lingua.

    2. Individuo do pobo balkar.

    3. Pobo turco da parte setentrional do Cáucaso que se estableceu na república dos Kabardinos e dos Balkares, nos vales altos do Baksan, do Cegem e do Terek.

    4. Lingua turca que fala o pobo balkar.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Réptil fabuloso que tiña a propiedade de matar coa mirada.

    2. Réptil da familia dos iguánidos que presenta unha crista eréctil na cabeza e outra ao longo da columna e da cola.

    3. Peza de artillaría que empregaron especialmente os turcos en combates navais nos ss XVI e XVII.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Dividirse algunha cousa en dúas ramas ou direccións.

    VER O DETALLE DO TERMO
      1. Relativo ou pertencente a Bulgaria, aos seus habitantes ou á súa lingua.

      2. Natural ou habitante de Bulgaria.

      1. Relativo ou pertencente ao pobo búlgaro.

      2. Individuo do pobo búlgaro.

      3. Pobo que habita en Bulgaria e cara ao N, en Romanía. Son resultado da fusión dos antigos poboadores turcos do s VII, co substrato eslavo, do que adoptaron a lingua e a cultura.

    1. Lingua eslava meridional que se fala en Bulgaria, Serbia, unha parte de Grecia, Romanía, Moldavia e Ucraína.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Parte superior do corpo humano e anterior e superior doutros animais, que contén os principais órganos dos sentidos e os centros nerviosos.

    2. Capacidade humana que é sede do pensamento, do intelecto, do talento ou do xuízo.

      1. Membro dun colectivo.

      2. Cada animal membro dun rabaño considerado individualmente.

      1. Lugar preferente ou central.

      2. Atleta ou equipo deportivo obxecto dunha clasificación preferente.

      1. Poboación principal dun territorio.

      2. ...

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Relativo ou pertencente aos cadurcos.

    2. Individuo do pobo galo dos cadurcos.

    3. Pobo galo situado na Aquitania Prima, na actual Quercy. A capital era Divona ou Cadurci, a actual Cahors.

    VER O DETALLE DO TERMO