"UEO" (En toda a entrada)

1. Relativo ou pertencente a Abkhazia, aos seus habitantes ou á súa lingua.

2. Natural ou habitante de Abkhazia.

1. Pobo que habita no NO do Cáucaso dentro do territorio de Xeorxia.

2. Relativo ou pertencente ao pobo abkhazo.

3. Facer reaparecer, mediante tratamento químico, os signos borrados pola acción do tempo ou intencionadamente, escritos sobre un papel ou pergameo. Individuo do pobo abkhazo.

Lingua caucásica do grupo abkhazo-adigueo que se fala en Abkhazia. Ten unha literatura que se mantivo en estado oral ata que en 1865 se fixou o alfabeto.

Relativo ou pertencente á lingua abkhazo-adigueo.

Grupo occidental das linguas caucásicas setentrionais. Comprende o adigueo, o kabardino e o cherkés, que poden agruparse baixo o antigo nome de circasiano; o abkhazo e o ubikh. Caracterízanse pola pobreza do sistema vocálico, dous ou tres fonemas, compensada pola riqueza do consonantismo.

1. Relativo ou pertencente a Adiguesia, aos seus habitantes ou á súa lingua.

2. Natural ou habitante de Adiguesia.

1. Relativo ou pertencente ao pobo adigueo.

2. Individuo do pobo adigueo.

3. Pobo que habita na oblast’ autónoma de Adiguesia. OBS: Tamén se denomina circasiano occidental.

Lingua caucásica falada polos adigueos de Adiguesia, Rusia e Turquía.

Relativo ou pertencente a Adonis.

1. erso clásico formado dun dáctilo e dun troqueo que se emprega en combinacións estróficas precedidas de tres sáficos.

2. erso da poesía española de cinco sílabas, a primeira e a cuarta acentuadas.

Relativo ou pertencente ao africanismo.

Que se dedica aos estudos antropolóxicos, arqueolóxicos, etnográficos ou doutra índole relativos a África. Tm s.

Que defende os intereses africanos ou é partidario deles. Tm s.

Militares españois, principalmente oficiais, que prestaron servizo en África durante a ditadura de Miguel Primo de Rivera (1923-1930).

1. Relativo ou pertencente ao pobo ainu ou á súa lingua.

2. Individuo do pobo ainu.

3. Pobo de Asia oriental que habita en diversas illas setentrionais de Xapón.

4. Lingua que fala o pobo ainu. As investigacións toponímicas evidenciaron que era a lingua autóctona do arquipélago xaponés ata a chegada dos grupos continentais.

Grupo humano leucodermo que se localiza na parte meridional da illa de Sakhalin e setentrional da illa de Hokkaido. A orixe desta raza aínda non é segura; trátase dun grupo leucodermo illado en medio de grupos xantodermos. Os datos arqueolóxicos permiten remontar a historia dos ainu a uns 12.000 anos como mínimo, aínda que non permiten resolver a cuestión das orixes.

Aplícase ao verso grego ou latino formado por un espondeo, un iambo, unha cesura e dous dáctilos, ou ben por dous dáctilos e dous troqueos. Tm s m, referido a verso.

Aplícase á estrofa grega composta por catro versos soltos: dous decasílabos compostos, un eneasílabo dáctilo e un decasílabo trocaico. Tm s.

Exame das partes constituíntes dun todo, separadamente ou en relación a aquel.

Estudo esmerado e coidadoso dun escrito, discurso, teoría ou calquera outro complexo discursivo.

Descomposición dunha imaxe nunha serie de puntos mediante un analizador.

Proceso de investigación que consiste tanto na redución dun composto nas súas partes simples, como na regresión, realizada mediante procesos de razoamento, dirixida aos fundamentos dunha proposición que se intenta probar ou na procura de estruturas subxacentes ao obxecto de estudo que se propón.

Expresión de termos nunha ecuación de movemento que se realiza por medio de enerxías de cantidades non dimensionais.

Determinación dos seres vivos contidos no solo que permite estimar a fertilidade do solo estudado.

Análise da composición, das propiedades, do valor alimenticio, da conservación e do estado químico e sanitario dos produtos naturais ou artificiais destinados á alimentación humana ou animal.

Análise de sangue, de ouriños ou doutros líquidos e produtos da secreción corporal.

Eido das matemáticas destinado á resolución de problemas que consisten en escoller e colocar os elementos dos conxuntos, habitualmente finitos, de acordo cunhas certas leis ben establecidas. OBS: Tamén se denomina de teoría combinatoria.

Análise non baseada en medidas precisas e supostos cuantitativos.

...