"Togo" (En toda a entrada)

Acción de administrar.

Xestión xeral do patrimonio dunha empresa.

Conxunto de institucións e organismos mediante os que a comunidade autónoma desenvolve o seu autogoberno.

Acción dos xulgados e tribunais que exercen a potestade de aplicar as leis.

1. Conxunto de atribucións e actividades que teñen legalmente asignadas as entidades públicas e os órganos que constitúen a administración pública.

2. Persoa xurídica que se encarga de xestionar os intereses públicos, de aplicar as leis e de desenvolvelas.

Contrato de execución dunha obra segundo o que o pagamento do traballo do construtor ou dos operarios ten que facerse por unidade de tempo ou de obra levada ao cabo.

Relativo ou pertencente aos akans ou á súa lingua.

Individuo dun grupo étnico akan.

Grupo étnico situado maiormente nas rexións meridionais de Ghana e en parte da Costa de Marfil e Togo.

Lingua níxer-congo do grupo kwa.

alzar.

Que se subleva ou rebela.

Que sobresae dunha superficie.

Que está elevado a un nivel superior.

Deseño da fachada dun edificio, da súa proxección xeométrica ou vertical.

Prezo que se fixa nunha cantidade determinada por adiantado.

Acción de xuntar, pola orde de sinaturas, os cadernos e os pregos dunha obra impresa, co gallo de formar os seus exemplares e realizar a encadernación.

Proxección ortogonal dunha figura ou corpo sobre o plano vertical dun sistema de dous planos, onde o outro é horizontal.

Calidade de andaluz.

Idiotismo peculiar na fala dos andaluces.

Palabra ou modismo lingüístico propio do andaluz introducido nunha lingua peninsular.

Movemento político que reivindica algunha forma de autogoberno para Andalucía.

Facultade mediante a que un país constituído en estado soberano pode decidir por el mesmo o seu status político, económico, social e cultural.

Situación dunha entidade política que mantén un vínculo directo respecto doutro estado pero que goza de soberanía plena, ou case plena, no que se refire á organización política, económica, social, cultural e á administración interior.

Parte inferior dalgunha cousa onde esta descansa sobre o seu soporte.

Parte máis importante que constitúe ou intervén nunha determinada cousa.

Feito ou cousa que orixina algo ou que constitúe o seu principio.

Conxunto de membros efectivos dunha organización formal que non ocupan cargos burocráticos nin directivos.

1. Parte dun órgano que se une a outro máis céntrico.

2. Zona próxima á unión co tórax, nas ás dos insectos.

Parte inferior da columna.

1. Complexo de instalacións destinadas ao cumprimento de determinadas misións militares ou científicas.

2. ...

Relativo ou pertencente aos bassaris ou á súa lingua.

Individuo do pobo bassari.

Pobo que habita fundamentalmente no NL de Togo, e tamén no NO de Guinea e no S do Senegal.

Lingua níxer-congo que fala o pobo bassari.

Calidade do que se posúe entre varios.

Reunión dos que viven en común.

1. Grupo social caracterizado por un vínculo territorial e de convivencia ou por unha afinidade de intereses e de conviccións ideolóxicas, sociais, políticas ou relixiosas.

2. Membros dunha igrexa particular que pertencen a unha orde determinada e viven nun convento.

3. Unión, baixo un réxime administrativo común, dunha cidade ou vila coas poboacións situadas no seu termo.

4. Entidade dotada de autonomía política na que se constitúen as nacionalidades e rexións de España para o exercicio do dereito de autogoberno que lles recoñece a Constitución de 1978.

5. Grupo de investigadores e científicos de calquera disciplina ou especialidade ou dun determinado ámbito xeográfico.

6. Propiedade ou dominio dunha cousa ou dereito, compartida entre diversas persoas.

7. Forma de organización do patrimonio da sociedade conxugal, que se caracteriza por agrupar nunha masa común todos ou unha parte dos bens e propiedades dos cónxuxes de modo que as rendas se destinen a soportar os gastos do matrimonio.

8. ...