"Ricati" (En toda a entrada)

Aplícase ás articulacións que teñen un grao menor de estreitamento da canle supraglótica, de tal maneira que deixa de percibirse claramente o ruído de fricción que caracteriza as fricativas.

Etapa do proceso xeral chamado lenición polo que unha consoante oclusiva se converte en fricativa.

Que se articula mediante un estreitamento dos órganos bucais ata tal punto que o aire aspirado flúe con turbulencias.

Fenómeno de variación na norma do galego, xerado no propio idioma, probablemente nos Séculos Escuros dado que non existe en portugués moderno. Produciuse ao ampliar o fonema oclusivo velar sonoro /g/ ao campo de dispersión dentro do proceso xeral de simplificación das xeminadas latinas, sonorización das oclusivas xordas intervocálicas e fricativización e relaxación das oclusivas sonoras. Na escrita represéntase con <gh>.

Fenómeno fonético que consiste en pronunciar o fonema fricativo velar xordo /x/ como oclusivo velar sonoro /g/.

Dígrafo galego que representa o fonema consonántico fricativo, palatal, lateral, sonoro

Articulación intermedia entre fricativa e vogal que se produce durante a emisión do primeiro membro pechado dun ditongo.

Articulación intermedia entre vogal e fricativa que se produce durante a emisión do segundo membro fechado dun ditongo.

Fenómeno que consiste na ausencia do fonema non sibilante fricativo interdental xordo /ɵ/ e a presenza no seu lugar dunha sibilante fricativa lámino-alveolar