"Punt" (En toda a entrada)

Teorema segundo o que para un número ε pequeno, a probabilidade P de que a diferenza entre a frecuencia f do suceso favorable nunha serie de probas e a probabilidade p de que este feito sexa, en valor absoluto, superior a ε tende a cero ao aumentar indefinidamente o número de probas. OBS: Tamén se denomina lei débil dos números grandes.

Teorema que establece que se y(x) é unha función real continua no intervalo pechado

Teorema segundo o que, dado un campo vectorial A, para toda rexión do espazo de volume V que se limita por unha superficie S, cúmprese sempre que:


FORMULA

                                                
                                   ?? s A.dS = ??? v divA dV

O primeiro termo da ecuación é o fluxo de A a través de S.

Teorema que se basea no teorema da calor que constitúe o terceiro principio da termodinámica: ao cero absoluto de temperatura, a entropía dun corpo cristalino perfecto é nula.

Teorema segundo o que os tres puntos de intersección dos lados opostos dun hexágono inscrito nunha cónica determinan unha recta denominada recta de Pascal.

Teorema fundamental da xeometría segundo o que nun triángulo rectángulo a área do cadrado que ten por lado a hipotenusa é igual á suma das áreas dos cadrados que teñen por lado os catetos.

Teorema segundo o que se f é unha función continua en todos os puntos dun intervalo pechado

Teorema que establece que se tres rectas r, r e r que se cortan en O son interceptadas polas rectas paralelas S, S nos puntos A, A e A en S, e nos puntos B, B e B en S), cúmprense as seguintes relacións:






                                 OA___           OA___          OA’’_____
                              ______ = ______ = ______ ;
                                 AB___          A’B’____         A’’B’’_____

                                 OA___           OB___        
                              ______ = ______ .
                                 AA     ’  ___           BB’____

Teorema segundo o que se f(x) é unha función dunha variable real e derivable n veces, vén dado pola fórmula:









              f(x)=f(a)+f’(a)(x-a)+  1__ 2! f’’(a)(x-a)2+...

                       ... +  1__n! f (n) (a)(x-a) n +R n + 1 a(x)
onde R n (x) se coñece como resto.

Teorema que afirma que a orde dun subgrupo divide a orde do grupo ao que pertence.

Nunha parte ou lugar inferior visto desde a perspectiva do falante ou tendo como referencia outro punto máis alto.

Nunha dirección de arriba a abaixo, desde un lugar máis alto cara a outro máis baixo.

Nun lugar posterior, referido a un escrito.

Movemento de vaivén con respecto a un punto fixo que incide sobre un corpo.

Fluxo ascendente da auga do mar ata acadar o seu nivel máximo.

Cuarto crecente da Lúa.

Movemento de vaivén que despraza un corpo a un lado e a outro con respecto a un punto no que está suxeito.

Movemento brusco.

Desviación do que está considerado como normal ou natural por un sistema moral establecido.

Singularidade que se presenta cando os valores obtidos dun conxunto de observacións dunha magnitude distan do valor medio obtido co total das observacións.

Distorsión da cor ou da forma nunha imaxe fotográfica causada por un obxectivo.

1. Discrepancia, nun sistema óptico, entre a imaxe real e a preeditada polas fórmulas habituais.

2. Aberración dos sistemas dióptricos (lentes) que proxecta unha coloración ou irisación nos bordos da imaxe.

3. Aberración que ten a súa orixe na forma da superficie do dióptrico ou na maneira de incidir o feixe luminoso sobre o dióptrico.

4. Alteración que experimenta a frecuencia das ondas sonoras cando o punto emisor se achega ou se afasta do receptor.

Anomalía no número ou na estrutura normal dos cromosomas.

Fenómeno polo que a dirección aparente en que se ve un astro é diferente da dirección real.

1. Estreitar ou dar forma a algunha cousa ata sacarlle punta ou bico.

2. Rematar en punta a parte superior dun palleiro.

Acción de amorear terra ao redor do talo das plantas ao mesmo tempo que se van arrincando as consideradas malas herbas.

Tocar co bico.

Facer unha cortadela nunha árbore.

Furar un pito o ovo que o envolve para saír á vida.

Determinar marcas de orientación no mar coa axuda das estrelas e dos accidentes xeográficos da costa.

En relación a un punto sobre unha recta, distancia medida coa unidade escollida desde un punto, denominado orixe, ata o punto considerado.

En relación a un punto do plano, primeira das dúas coordenadas dese punto.

Asir coa man ou con outro obxecto algo que se atopa nun lugar distante.

Chegar algo ou alguén a un punto, grao, medida, cantidade, lugar ou situación fixada de antemán.

Conseguir facer realidade os desexos, metas ou obxectivos proxectados.

Repartir de forma organizada as tropas en distintos lugares.

Distribuír a tropa en cuarteis. 

Distribuír e aloxar as tropas en diferentes puntos habitados do territorio.