"Pop" (En toda a entrada)

Cubrir con broquel para defenderse. Tm v pron.

1. Tirar cara a sotavento os puños da escota dos foques.

2. Tirar cara a popa os penois de barlovento das vergas.

Acontecemento imprevisto que vén romper o curso regular das cousas.

Acontecemento fortuíto ou imprevisto do que resulta un dano.

Carácter non esencial nin necesario dun ser, que pode subsistir fóra del e que pode estar ou non sen que troque a natureza do ser.

Ataque apopléctico.

Cada un dos signos que modifican unha nota cando se coloca diante dela.

Inflexión que sofre unha palabra para expresar as diferentes categorías gramaticais.

Patoloxía que dá lugar a unha alteración súpeta da irrigación do encéfalo.

Alteracións na disposición normal dos elementos do terreo.

1. Árbore de gran altura do xénero Populus, da familia das salicáceas, de follas anchas con longo pecíolo e flores laterais e colgantes. Ten madeira branca, lixeira e resistente á auga.

2. Árbore da familia das salicáceas que ten as follas abrancazadas polo envés e a codia gris.

3. lamigueiro.

Madeira desta árbore.

Instrumento de percusión que marca o ritmo nas cancións e bailes populares.

Antigo instrumento pastoril de vento semellante a un clarinete simple de boca cilíndrica formado por catro pezas.

Tempo que transcorre desde o resplandor da alba ata a saída do sol.

Forma musical esencialmente instrumental tipicamente utilizada no albor dos días de festa, anunciándoa.

Paseo dun grupo facendo música polas rúas.

Composición poética de orixe popular, a miúdo cantada, que expresa sentimentos, relacionada coa aparición da mañá e que foi recollida e reelaborada pola poesía culta.

Toque militar realizado xeralmente coa corneta ao mencer, sempre previo ao izamento da bandeira.

Acción que se realiza no momento de claridade tenue anterior ao día.

Residencia fortificada que servía de pazo do rei ou do príncipe e estaba situada nalgún lugar estratéxico dunha cidade.

Parte da cuberta alta, entre o pau maior e a entrada do camarote, nas embarcacións que o teñen, e ata a popa, nas outras.

Superficie móbil e articulada do avión situada no extremo do ángulo de saída da á que serve para gobernar o movemento de balanceo da aeronave.

Cada unha das extremidades laterais da ponte de mando, desde as que hai unha boa visibilidade cara á proa e a popa.