"Peri" (En toda a entrada)

Teorema segundo o que para un número ε pequeno, a probabilidade P de que a diferenza entre a frecuencia f do suceso favorable nunha serie de probas e a probabilidade p de que este feito sexa, en valor absoluto, superior a ε tende a cero ao aumentar indefinidamente o número de probas. OBS: Tamén se denomina lei débil dos números grandes.

Teorema que establece que se y(x) é unha función real continua no intervalo pechado

Teorema segundo o que, dado un campo vectorial A, para toda rexión do espazo de volume V que se limita por unha superficie S, cúmprese sempre que:


FORMULA

                                                
                                   ?? s A.dS = ??? v divA dV

O primeiro termo da ecuación é o fluxo de A a través de S.

Teorema que se basea no teorema da calor que constitúe o terceiro principio da termodinámica: ao cero absoluto de temperatura, a entropía dun corpo cristalino perfecto é nula.

Teorema segundo o que os tres puntos de intersección dos lados opostos dun hexágono inscrito nunha cónica determinan unha recta denominada recta de Pascal.

Teorema fundamental da xeometría segundo o que nun triángulo rectángulo a área do cadrado que ten por lado a hipotenusa é igual á suma das áreas dos cadrados que teñen por lado os catetos.

Teorema segundo o que se f é unha función continua en todos os puntos dun intervalo pechado

Teorema que establece que se tres rectas r, r e r que se cortan en O son interceptadas polas rectas paralelas S, S nos puntos A, A e A en S, e nos puntos B, B e B en S), cúmprense as seguintes relacións:






                                 OA___           OA___          OA’’_____
                              ______ = ______ = ______ ;
                                 AB___          A’B’____         A’’B’’_____

                                 OA___           OB___        
                              ______ = ______ .
                                 AA     ’  ___           BB’____

Teorema segundo o que se f(x) é unha función dunha variable real e derivable n veces, vén dado pola fórmula:









              f(x)=f(a)+f’(a)(x-a)+  1__ 2! f’’(a)(x-a)2+...

                       ... +  1__n! f (n) (a)(x-a) n +R n + 1 a(x)
onde R n (x) se coñece como resto.

Teorema que afirma que a orde dun subgrupo divide a orde do grupo ao que pertence.

Símbolo do número de masa.

Figura luliana circular, cun A no centro, que fai referencia ao ente rodeado de diversas letras representantes das diversas dignidades.

Grupo sanguíneo do sistema AB0 que posúe aglutinóxeno A.

Símbolo do ampere.

Signo gráfico do primeiro son grave da notación alfabética orixinal.

Sigla do Cancioneiro da Ajuda.

Letra que designa o horizonte superior dos solos.

bomba atómica.

retinol.

Expresión que significa ‘a partir do que vén despois’.

1. Razoamento que conduce desde os efectos ás causas, do particular ao universal.

2. Coñecemento derivado da experiencia.

Expresión que significa ‘con anterioridade á experiencia’, ‘sen recorrer á experiencia’, ‘sen exame previo’.

Expresión que significa ‘en principio’.

Que non se basea na experiencia.

1. Superior ou máxima autoridade dunha abadía ou mosteiro, encargado do goberno da comunidade monástica.

2. Abade exento da xurisdición episcopal.

3. Abade que usa insignias pontificais.

Reitor dunha parroquia.

Superiora dun mosteiro ou convento de orde monástica ou coenxía feminina.

Dona que gozaba das rendas dunha coenxía ou dun mosteiro feminino sen ser relixiosa nin pertencer a ningunha orde.

Acción e efecto de abandonar ou abandonarse.

Delito cometido por un funcionario ou por un militar ao abandonar voluntariamente e sen consentimento de superiores o posto ou as funcións ás que foi destinado.

Abstención voluntaria, por parte do interesado nun procedemento xudicial ou administrativo, de actuar no tempo preestablecido para exercer unha acción ou recurso legal.

Renuncia a proseguir nunha competición.

1. Acción de abandonar a tripulación unha embarcación por un perigo inminente.

2. Sinal feito con asubío, timbre ou toque de corneta para indicar á tripulación dunha embarcación a necesidade de abandonala e ocupar os lugares correspondentes nos botes salvavidas.

Delito que consiste no incumprimento voluntario dos deberes de asistencia derivados do matrimonio, da patria potestade ou da tutela.

Cesamento, planificado ou espontáneo, da actividade agraria nunha superficie determinada motivado pola perda de rendibilidade.

Relativo ou pertencente a técnica abbevilliana ou ao Abbevilliano.

Técnica de percusión baseada na talla periférica, asimétrica e sobre zafra dorminte empregada para obter bifaces e outros artefactos.

Tecnocomplexo do Paleolítico Inferior que se desenvolveu durante un período interglaciario cálido. Caracterízase por un tipo de biface tallado por percusión dura e dorminte. En Europa, precede cronoloxicamente ao Acheuliano. OBS: Nesta acepción adoita escribirse en maiúscula.

Peza do arado de pau que está situada ao carón da rella que serve para facer máis ancho o suco e virar ou voltear a terra.

Articulación do cuxo situada entre a parte inferior da pata e a superior da cana.

Achegar á beira.

Estar situado á beira dun lugar.

Protexer das inclemencias do tempo ou dunha situación perigosa. Tm v pron.

Trocar unha leira por outra que está ao lado.

Espantarse o gando por mor das moscas.

Pórse máis á beira.