"Odón" (En toda a entrada)

Aplícase ao dente consolidado co alvéolo e que forma con el unha soa masa.

1. Relativo ou pertencente aos acrodontes.

2. Réptil do grupo dos acrodontes.

3. Grupo de réptiles que presentan unha estrutura dentaria de tipo acrodonte.

Relativo ou pertencente ao algodón.

Persoa que vendía, batía e enfiaba o algodón.

Planta herbácea ou leñosa do xénero Gossypium, da familia das malvaceas, de flores brancas ou amareladas cunha mancha purpúrea e sementes das que xorden uns pelos entrelazados e brancos, que constitúen o algodón.

Fibra téxtil natural procedente das sementes do algodoeiro.

Algodón desengraxado, branqueado e cardado que se emprega para a aplicación de medicamentos e para confección de gasa.

Que é da cor do ouro ou semellante.

Aplícase a unha persoa á que lle falta a cor.

Unha das cores que se distinguen no espectro solar, entre o laranxa e mais o verde. As lonxitudes de onda da luz amarela están comprendidas entre 5.700 e 5.970 Å.

1. Materia colorante amarela.

2. Colorante básico amarelo derivado da acridina que se empregou en medicina como bactericida.

3. Pigmento de cor entre verdosa e laranxa, obtido por tratamento dunha solución de sulfato ou cloruro de cadmio con sulfuro alcalino ou sulfuro de hidróxeno.

4. Pigmento obtido por combinación do cloruro de chumbo con óxido do mesmo metal.

5. Pigmento formado por hexanitrocobaltato (III) de potasio, moi resistente á luz e que se escurece mesturado coas lacas. Emprégase na técnica de acuarela.

6. Pigmento formado por antimoniato de chumbo que contén óxidos de cinc e bismuto, e que foi moi empregado en pintura artística.

7. ...

Calidade de ambiguo.

Calidade dunha forma de admitir diversas interpretacións, semánticas ou funcionais.

Palabra ou expresión ambigua.

1. Fenómeno xenético en que un triplete de nucleótidos ou codón admite máis dunha tradución.

2. Fenómeno xenético en que un codón codifica máis dun aminoácido.

3. Fenómeno xenético en que un codón determinado do RNAm se pode traducir de máis dunha maneira.

Número de demostracións diferentes dun teorema.