"Muni" (En toda a entrada)

1. Superior ou máxima autoridade dunha abadía ou mosteiro, encargado do goberno da comunidade monástica.

2. Abade exento da xurisdición episcopal.

3. Abade que usa insignias pontificais.

Reitor dunha parroquia.

abrir.

Que sufriu abertura.

Que permite o paso.

Que non presenta obstáculos.

Que está falto de protección ou defensa.

Que se pode utilizar ou é de uso libre.

Que se comunica co exterior.

Que presenta unha fendedura.

1. Que manifesta unha actitude comprensiva e receptiva fronte a situacións ou criterios diversos.

2. ...

Converter en brasas.

Comunicar unha calor excesiva. Tm abs.

Enfadar ou molestar a algunha persoa.

Murchar as plantas polo exceso de calor ou de frío.

Queimarse moito algo ou alguén.

Sentir unha calor abafante.

Lugar onde se está a cuberto das inclemencias do tempo.

Peza de vestir longa, con mangas e abotoada por diante, que se pon por riba da roupa para abrigarse.

Lugar de-baixo dunha rocha que adoitaba ser lugar de asentamento de comunidades cazadoras e recolectoras.

Resolución xudicial que se fai ao terminar un xuízo favorable ao acusado, que queda libre da demanda ou acusación.

1. Acción de perdoar os pecados, dada polo sacerdote despois dun acto sacramental de penitencia.

2. Absolución con valor sacramental outorgada despois dunha confesión xenérica ou despois dun acto penitencial feito en comunidade.

Que acompaña ou depende do principal.

Anexo ou complemento dunha cousa que non constitúe o corpo principal.

Adorno, ornamental ou funcional, que acompaña as pezas de vestir.

1. Dispositivo que se monta nunha máquina para modificar o seu funcionamento básico.

2. Peza que, sen formar parte dunha máquina ou instrumento, serve para completar o seu funcionamento.

Obxecto ou dereito que acompaña a outro principal, do que depende a súa existencia.

Cada un dos pequenos elementos que completan o paramento da decoración, usados especialmente a efectos de composición.

Mineral que se atopa formando parte dunha rocha en pequenas cantidades.

Unidade lingüística morfoloxicamente independente, cunha significación que só aparece en combinación con outras unidades, adoitando por isto ser incapaz de presentarse soa nunha comunicación axeitada.

Efecto producido pola actividade dunha cousa sobre outra.

Actividade que se produce ao realizar algo.

Acto de outorgar o obxecto do documento segundo o desexo do peticionario.

Feito de armas, especialmente, combate entre forzas pouco numerosas.

1. Facultade para esixir aos órganos xudiciais do estado que diten resolución sobre un conflito ou sobre unha petición mediante proceso.

2. Acción civil ou penal incoada polo xuíz ou tribunal por ministerio da lei, a iniciativa do ministerio fiscal ou a iniciativa propia.

  Cada unha das partes en que debe estar representado obrigatoriamente o capital das sociedades anónimas e das comanditarias por acción.

1. Manifestación dunha capacidade activa, contraposta á paixón, ou dunha función ou capacidade física do home, por oposición á idea ou pensamento.

2. ...

1. Que lle falta a cabeza.

2. Que carece de xefatura ou liderado claro.

lamelibranquio.

Que carece de testa ou remate.

Que carece dunha estrutura que normalmente se presenta en disposición apical.

1. Aplícase ao cristián que non recoñece un superior xerárquico.

2. Aplícase aos eutiquianos (s V) que no Próximo Oriente se separaron do seu bispo e non recoñeceron xefe ningún.

3. Aplícase ás comunidades da Igrexa ortodoxa que non recoñecen a autoridade do patriarca correspondente. Tm s.

...

Facer que algo comece a arder, comunicar lume ou provocar combustión.

Conectar un aparato ou circuíto eléctrico.

Facer que algo comece a funcionar.

Facer que alguén actúe con violencia.

Comezar a arder un lume. Tm v pron.

Iluminarse ou pórse en marcha un mecanismo.

Botar luz algo ou pórse en funcionamento.

Facerse máis violento.

Poñerse rubio.