"Mun" (En toda a entrada)
Amosando 10 resultados de 1121.
-
-
-
Superior ou máxima autoridade dunha abadía ou mosteiro, encargado do goberno da comunidade monástica.
-
Abade exento da xurisdición episcopal.
-
Abade que usa insignias pontificais.
-
-
Reitor dunha parroquia.
-
-
-
Deixar desamparado algo ou a alguén.
-
Partir dun lugar.
-
Renunciar a algo.
-
Deixar en poder de alguén ou de algo.
-
Retirarse dun xogo ou dunha competición deportiva por incapacidade física ou por razóns alleas ao regulamento.
-
Non preocuparse do aseo persoal.
-
Entregarse sen reserva ás inclinacións naturais, a unha paixón ou a un vicio.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Aplícase ao terreo comunal que non está pechado con tapia, valo nin ningún outro tipo de cerca.
-
-
abrir.
-
Que sufriu abertura.
-
Que permite o paso.
-
Que non presenta obstáculos.
-
Que está falto de protección ou defensa.
-
Que se pode utilizar ou é de uso libre.
-
Que se comunica co exterior.
-
Que presenta unha fendedura.
-
-
Que manifesta unha actitude comprensiva e receptiva fronte a situacións ou criterios diversos.
-
...
-
-
-
-
Converter en brasas.
-
Comunicar unha calor excesiva. Tm abs.
-
Enfadar ou molestar a algunha persoa.
-
Murchar as plantas polo exceso de calor ou de frío.
-
Queimarse moito algo ou alguén.
-
Sentir unha calor abafante.
-
-
-
Lugar onde se está a cuberto das inclemencias do tempo.
-
Peza de vestir longa, con mangas e abotoada por diante, que se pon por riba da roupa para abrigarse.
-
Lugar de-baixo dunha rocha que adoitaba ser lugar de asentamento de comunidades cazadoras e recolectoras.
-
-
-
Resolución xudicial que se fai ao terminar un xuízo favorable ao acusado, que queda libre da demanda ou acusación.
-
-
Acción de perdoar os pecados, dada polo sacerdote despois dun acto sacramental de penitencia.
-
Absolución con valor sacramental outorgada despois dunha confesión xenérica ou despois dun acto penitencial feito en comunidade.
-
-
-
-
Que practica a abstinencia.
-
Corrente gnóstica que se caracterizaba polo desprezo do mundano, do alimento e do matrimonio como feitos que colaboraban na suxeición da alma á prisión opresiva da materia.
-
-
-
Acción e efecto de abusar.
-
Aquilo que é abusivo.
-
-
Acción de facer uso dun poder ou obxecto máis alá do que se considera lícito.
-
Extralimitación dunha autoridade no uso das súas atribucións.
-
Acto ilícito polo que o autor se aproveita das facilidades que unha relación de lealdade comporta.
-
Acto ou omisión que sobrepasa os límites normais do exercicio dun dereito, con dano para un terceiro.
-
Uso de medios físicos de ataque excesivos e desiguais que debilitan a defensa da víctima.
-
-
agresión sexual.
-
-
-
Relativo ou pertencente a Acacio de Constantinopla ou a Acacio de Cesárea.
-
eguidor das doutrinas de Acacio de Cesárea ou ao cisma acaciano.
-
Cisma (482-519) provocado polo patriarca Acacio de Constantinopla, quen instigou ao emperador Zenón á publicación do Henōtikōn, edicto de unión de tendencia monofisita que non foi aceptado polo papa Fiz III quen excomungou o patriarca e iniciou o cisma.
-