"Mill" (En toda a entrada)

Inclinar ou dirixir cara a abaixo o corpo, normalmente coa inclinación da cabeza. Tm v pron.

Diminuír algo en altura ou grosor.

Descender a unha condición, a un grao de intensidade ou a unha medida inferior.

Perder o orgullo ou a dignidade.

Enterrar as pólas dunha vide para que enraícen.

Comezar a saír a barba na espiga dalgúns cereais, especialmente o millo.

Brotar a barba.

Reunirse as abellas arredor da entrada da colmea, na saída do enxame.

Deitar por terra o trigo ou calquera outro cereal por mor do vento ou da choiva.

Espallar por unha superficie froita, palla, millo ou outro produto.

Repousar as sardiñas no fondo cheo de lodo dalgunhas rías.

Pasar un período de tempo na cama por mor dunha enfermidade.

Produción de vexetais por medio do cultivo da terra co obxectivo de transformar o medio natural.

Tipo de agricultura que ten á familia como unidade económica, non sendo a agricultura a súa principal actividade económica.

Práctica agrícola que pretende eliminar os fertilizantes químicos e todo tipo de pesticidas de síntese.

Agricultura comercial e intensiva caracterizada por ocupar parcelas de pequeno tamaño adoito cubertas por unha estrutura vidrosa ou plástica para protexer os cultivos de inclemencias climáticas.

Sistema de agricultura extensiva que non precisa achega de auga por medios artificiais.

Agricultura que cobre máis dun 50% das necesidades de alimentación dunha familia que lle achega a totalidade do traballo e do capital.

Sistema de cultivo caracterizado polo predominio dos elementos naturais sobre o capital e o traballo.

Sistema de cultivo caracterizado por un elevado investimento de traballo, fertilizantes e adoito capital.

Atar o calzado ou unha vestimenta con agulletas.

Enrolarse sobre si mesmas as follas dunha planta debido á excesiva calor, especialmente as follas do millo.

Peza que se coloca no interior de algo servíndolle de reforzo ou soporte.

Parte saínte dunha peza de madeira destinada a ser introducida no oco doutra para facer unha ensamblaxe.

Relativo ou pertencente aos Alpes ou ás montañas elevadas.

1. Relativo ou pertencente ao grupo humano alpino ou aos individuos que o compoñen.

2. Individuo do grupo humano alpino.

3. Grupo humano leucodermo, do subgrupo braquicéfalo, que se localiza en Europa Central e Francia.

Relativo ou pertencente ao piso alpino.

Conxuntos montañosos erguidos durante o ciclo oroxénico alpino.

Ciclo oroxénico que abrangue os movementos oroxénicos producidos ao longo dos últimos 225 millóns de anos da historia da Terra, durante as eras Secundaria e Terciaria.

Estilo tectónico baseado nun manto de corremento, encabalgamentos e dobramentos.

Piso propio das altas montañas caracterizado polo predominio dos prados e a ausencia de árbores.