"Marc" (En toda a entrada)

1. Estreitar ou dar forma a algunha cousa ata sacarlle punta ou bico.

2. Rematar en punta a parte superior dun palleiro.

Acción de amorear terra ao redor do talo das plantas ao mesmo tempo que se van arrincando as consideradas malas herbas.

Tocar co bico.

Facer unha cortadela nunha árbore.

Furar un pito o ovo que o envolve para saír á vida.

Determinar marcas de orientación no mar coa axuda das estrelas e dos accidentes xeográficos da costa.

Cavidade profunda na terra.

Situación que ocasiona un gran sufrimento.

Grande oposición.

Disposición da acción pola que se inclúe unha ou máis historias dentro da que actúa como marco.

Facer accesible aquilo que está pechado ou tapado, levantando, movendo ou extraendo aquilo que o pecha.

Estender as partes dalgunha cousa de xeito que se incremente o seu tamaño.

Accionar un dispositivo para poñer en marcha algo.

Dar comezo unha actividade, poñer en marcha un negocio.

Deixar ao descuberto algo, separando as partes que o pechan ou cobren.

Facer unha incisión no corpo dun animal no transcurso dunha intervención cirúrxica.

Ampliar as gretas que hai entre dúas táboas dunha embarcación de madeira para poder introducir a estopa.

Producirse unha fenda ou abertura.

Principiar algo as súas tarefas de xeito habitual.

Estenderse os pétalos e sépalos dunha flor que permanecían pechados no abrocho.

...

Facer que algo comece a arder, comunicar lume ou provocar combustión.

Conectar un aparato ou circuíto eléctrico.

Facer que algo comece a funcionar.

Facer que alguén actúe con violencia.

Comezar a arder un lume. Tm v pron.

Iluminarse ou pórse en marcha un mecanismo.

Botar luz algo ou pórse en funcionamento.

Facerse máis violento.

Poñerse rubio.

Conxunto de todas as modalidades fónicas da linguaxe, é dicir, a intensidade, o ton, a cantidade ou duración e o timbre dos sons.

1. Indicación que establece o contraste acentual empregando como procedemento positivo a maior intensidade da sílaba acentuada.

2. Signo escrito sobre unha vogal que pode marcar o acento de intensidade ou o timbre aberto ou pechado, ou para distinguir unha palabra doutra coa mesma grafía pero con significado diferente.

3. Elemento articulatorio mediante o que se destaca unha sílaba que petence a unha palabra.

4. Elemento que establece o contraste acentual empregando como procedemento positivo a maior lonxitude da sílaba acentuada.

Conxunto de particulares inflexións que caracterizan a pronuncia propia dos habitantes dun país, rexión ou lugar.

Argumento de intensidade dado a unha nota en relación ás outras para marcar o compás.

Elemento constitutivo do verso que este, para ser harmonioso, leva en determinadas sílabas.

Poñer ou marcar o acento gráfico sobre unha vogal.

Pronunciar dunha maneira expresiva algunha palabra, frase ou expresión co fin de chamar a atención.

Reforzar o son sobre unha nota.

Marcar con forza ou facerse máis intensa algunha cousa.

Facer algo menos escuro ou máis nítido.

Explicar de xeito que algo resulte fácil de comprender.

olver lavar a roupa con auga só para quitarlle o xabón.

Marchar as nubes e clarexar o ceo.

Raspar os ladrillos, baldosas ou azulexos para igualalos.

Trazar ou marcar liñas rectas paralelas por medio do gramil.