"Lac" (En toda a entrada)

Amosando 10 resultados de 3534.

  • Forma sufixada de orixe latina que aparece en substantivos derivados doutros substantivos expresando a idea de ‘conxunto’ ou ‘cantidade’ e, en adxectivos derivados de substantivos, a idea de ‘semellanza’, ‘pertenza’, ‘relación’ ou ‘causa’.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Forma sufixada de orixe grega que se emprega na formación de palabras co significado de ‘excisión’ ou ‘ablación cirúrxica’.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Forma sufixada que en certos adxectivos indica ‘procedencia’ ou ‘relación’.

    2. Forma sufixada que en adxectivos denominais indica ‘semellanza’.

    3. Forma sufixada que se emprega na formación de determinantes ordinais.

    4. Forma sufixada que se emprega na formulación química para indicar a presenza de dobres enlaces nos hidrocarburos alifáticos.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Forma sufixada de orixe latina que se emprega na formación de palabras co significado de ‘pertencente a’ ou ‘relacionado con’.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Forma sufixada que se emprega na formación dalgúns nomes de lactonas.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Forma sufixada que se emprega na formación de compostos químicos relacionados coa acetona.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Forma sufixada que se emprega na formación de termos relacionados coa bioquímica.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Teorema segundo o que para un número ε pequeno, a probabilidade P de que a diferenza entre a frecuencia f do suceso favorable nunha serie de probas e a probabilidade p de que este feito sexa, en valor absoluto, superior a ε tende a cero ao aumentar indefinidamente o número de probas. OBS: Tamén se denomina lei débil dos números grandes.

    2. Teorema que establece que se y(x) é unha función real continua no intervalo pechado

    3. Teorema segundo o que, dado un campo vectorial A, para toda rexión do espazo de volume V que se limita por unha superficie S, cúmprese sempre que:


      FORMULA

                                                      
                                         ?? s A.dS = ??? v divA dV

      O primeiro termo da ecuación é o fluxo de A a través de S.

    4. Teorema que se basea no teorema da calor que constitúe o terceiro principio da termodinámica: ao cero absoluto de temperatura, a entropía dun corpo cristalino perfecto é nula.

    5. Teorema segundo o que os tres puntos de intersección dos lados opostos dun hexágono inscrito nunha cónica determinan unha recta denominada recta de Pascal.

    6. Teorema fundamental da xeometría segundo o que nun triángulo rectángulo a área do cadrado que ten por lado a hipotenusa é igual á suma das áreas dos cadrados que teñen por lado os catetos.

    7. Teorema segundo o que se f é unha función continua en todos os puntos dun intervalo pechado

    8. Teorema que establece que se tres rectas r, r e r que se cortan en O son interceptadas polas rectas paralelas S, S nos puntos A, A e A en S, e nos puntos B, B e B en S), cúmprense as seguintes relacións:






                                       OA___           OA___          OA’’_____
                                    ______ = ______ = ______ ;
                                       AB___          A’B’____         A’’B’’_____

                                       OA___           OB___        
                                    ______ = ______ .
                                       AA       ___           BB’____

    9. Teorema segundo o que se f(x) é unha función dunha variable real e derivable n veces, vén dado pola fórmula:









                    f(x)=f(a)+f’(a)(x-a)+  1__ 2! f’’(a)(x-a)2+...

                             ... +  1__n! f (n) (a)(x-a) n +R n + 1 a(x)
      onde R n (x) se coñece como resto.

    10. Teorema que afirma que a orde dun subgrupo divide a orde do grupo ao que pertence.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Introduce o complemento indirecto. OBS: O uso desta preposición introducindo o complemento directo é moi reducido en galego.

    2. Expresa medio, instrumento, procedemento ou método.

    3. Expresa relacións circunstanciais de tempo e lugar.

    4. Indica exposición aos axentes meteorolóxicos ou físicos.

    5. Expresa distribución proporcional cando precede á substantivos que indican cantidade.

    6. Pode adquirir o significado de ‘en canto a’, ‘en relación con’.

    7. Adquire diferentes valores cando introduce un infinitivo que forma parte ou non dunha perífrase verbal. OBS: Pode contraer co artigo determinado dando lugar ás formas ao(s)/ó(s) e á(s).

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Transmitir a un corpo un movemento de vaivén sen modificar o seu lugar no espazo. Tm v pron.

    2. Axitar acompasadamente o berce dos nenos para acougalos ou durmilos.

    VER O DETALLE DO TERMO