"Egan" (En toda a entrada)

Acción e efecto de abastecer ou abastecerse.

Acción de fornecer de materias, mercadorías e produtos a unha poboación ou a calquera colectivo.

Avión que subministra combustible a outra aeronave durante o voo.

Lugar onde os órganos do exército entregan os abastecementos ás grandes unidades subordinadas.

Que produce ablación.

Aplícase aos materiais que se empregan no revestimento dos vehículos espaciais para absorber a calor que se produce cando o vehículo retorna á atmosfera.

1. Caso da declinación do indoeuropeo que perdura nalgunhas linguas.

2. Caso latino que indica numerosas nocións circunstanciais e adoita ir acompañado de preposicións.

3. Na gramática latina, construción constituída por un participio que concorda cun nome en ablativo sen preposición que vai na súa mesma oración e realiza a función de suxeito.

Haber ou ter en abundancia.

Amosar o acordo con algunha idea ou opinión empregando os argumentos precisos. OBS: Úsase coa preposición en.

Acción e efecto de abusar.

Aquilo que é abusivo.

1. Acción de facer uso dun poder ou obxecto máis alá do que se considera lícito.

2. Extralimitación dunha autoridade no uso das súas atribucións.

3. Acto ilícito polo que o autor se aproveita das facilidades que unha relación de lealdade comporta.

4. Acto ou omisión que sobrepasa os límites normais do exercicio dun dereito, con dano para un terceiro.

5. Uso de medios físicos de ataque excesivos e desiguais que debilitan a defensa da víctima.

agresión sexual.

Conxunto de todas as modalidades fónicas da linguaxe, é dicir, a intensidade, o ton, a cantidade ou duración e o timbre dos sons.

1. Indicación que establece o contraste acentual empregando como procedemento positivo a maior intensidade da sílaba acentuada.

2. Signo escrito sobre unha vogal que pode marcar o acento de intensidade ou o timbre aberto ou pechado, ou para distinguir unha palabra doutra coa mesma grafía pero con significado diferente.

3. Elemento articulatorio mediante o que se destaca unha sílaba que petence a unha palabra.

4. Elemento que establece o contraste acentual empregando como procedemento positivo a maior lonxitude da sílaba acentuada.

Conxunto de particulares inflexións que caracterizan a pronuncia propia dos habitantes dun país, rexión ou lugar.

Argumento de intensidade dado a unha nota en relación ás outras para marcar o compás.

Elemento constitutivo do verso que este, para ser harmonioso, leva en determinadas sílabas.

Poñer unha cousa ou persoa máis próxima a outra.

Xuntar varias cousas nunha morea.

Presentar un ou varios documentos xunto con outros para complementar unha documentación.

Proporcionar algo para contribuír a unha causa determinada.

Poñerse baixo a protección de alguén.

Unirse unha parella en vida conxugal sen estar casados.

Ir ao encontro de alguén. OBS: Emprégase seguido da preposición por.

Desprazarse a un lugar concreto e próximo de onde se está situado.