"Ede" (En toda a entrada)

Forma sufixada que en certos adxectivos indica ‘procedencia’ ou ‘relación’.

Forma sufixada que en adxectivos denominais indica ‘semellanza’.

Forma sufixada que se emprega na formación de determinantes ordinais.

Forma sufixada que se emprega na formulación química para indicar a presenza de dobres enlaces nos hidrocarburos alifáticos.

Introduce o complemento indirecto. OBS: O uso desta preposición introducindo o complemento directo é moi reducido en galego.

Expresa medio, instrumento, procedemento ou método.

Expresa relacións circunstanciais de tempo e lugar.

Indica exposición aos axentes meteorolóxicos ou físicos.

Expresa distribución proporcional cando precede á substantivos que indican cantidade.

Pode adquirir o significado de ‘en canto a’, ‘en relación con’.

Adquire diferentes valores cando introduce un infinitivo que forma parte ou non dunha perífrase verbal. OBS: Pode contraer co artigo determinado dando lugar ás formas ao(s)/ó(s) e á(s).

Impedir ou atrancar a respiración a alguén.

Cubrir de bafo calquera obxecto ou elemento de vidro.

Importunar a alguén teimando nunha petición.

Perder o alento ou respirar con dificultade.

Botar mal cheiro.

Dificultade ao respirar.

Sensación desacougante desencadeada por situacións de difícil resolución ou de moita responsabilidade.

Alento que fede.

Inclinar ou dirixir cara a abaixo o corpo, normalmente coa inclinación da cabeza. Tm v pron.

Diminuír algo en altura ou grosor.

Descender a unha condición, a un grao de intensidade ou a unha medida inferior.

Perder o orgullo ou a dignidade.

Poñer algo en equilibrio aumentando ou sacando peso.

Lanzar algo con violencia contra algo ou alguén.

Tirarse con violencia caendo sobre un obxecto ou alguén.

Transmitir a un corpo un movemento de vaivén sen modificar o seu lugar no espazo. Tm v pron.

Axitar acompasadamente o berce dos nenos para acougalos ou durmilos.

abalar.

Moverse algo a un lado e a outro sen desprazarse do seu eixe.