"Duce" (En toda a entrada)

Amosando 10 resultados de 1452.

  • Forma sufixada de orixe grega que se emprega na formación de palabras co significado de ‘que pare’, ‘que produce’.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Introduce o complemento indirecto. OBS: O uso desta preposición introducindo o complemento directo é moi reducido en galego.

    2. Expresa medio, instrumento, procedemento ou método.

    3. Expresa relacións circunstanciais de tempo e lugar.

    4. Indica exposición aos axentes meteorolóxicos ou físicos.

    5. Expresa distribución proporcional cando precede á substantivos que indican cantidade.

    6. Pode adquirir o significado de ‘en canto a’, ‘en relación con’.

    7. Adquire diferentes valores cando introduce un infinitivo que forma parte ou non dunha perífrase verbal. OBS: Pode contraer co artigo determinado dando lugar ás formas ao(s)/ó(s) e á(s).

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Expresión que significa ‘a partir do que vén despois’.

      1. Razoamento que conduce desde os efectos ás causas, do particular ao universal.

      2. Coñecemento derivado da experiencia.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Que abafa ou produce asfixia.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Que produce abdución. Tm s m, referido a músculo ou nervio.

    2. Aplícase aos tubos que nos aparatos de laboratorio recollen os gases desprendidos nunha reacción.

    VER O DETALLE DO TERMO
      1. Froito en noz da abeleira, de forma arredondada, de pericarpo leñoso, de cor acastañada e envolto nunha bráctea.

      2. Semente esbrancuxada e comestible do froito da abeleira.

    1. Concreción leñosa que se produce pola suberización irregular por causa dun gromo abortado nas sobreiras.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Que produce ablación.

    2. Aplícase aos materiais que se empregan no revestimento dos vehículos espaciais para absorber a calor que se produce cando o vehículo retorna á atmosfera.

      1. Caso da declinación do indoeuropeo que perdura nalgunhas linguas.

      2. Caso latino que indica numerosas nocións circunstanciais e adoita ir acompañado de preposicións.

      3. Na gramática latina, construción constituída por un participio que concorda cun nome en ablativo sen preposición que vai na súa mesma oración e realiza a función de suxeito.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Que se presenta en gran número ou cantidade.

    2. Que é dadivoso cos demais.

    3. Que produce en abundancia.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Que produce abrasión. Tm s m, referido a substancia ou material.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Que se abre con facilidade.

      1. Froita que, ao estar madura, se abre e solta o óso con facilidade.

      2. ariedade de pexegueiro que produce un froito do mesmo nome.

    2. Enfermidade da abeleira provocada por ácaros

    VER O DETALLE DO TERMO