"Caico" (En toda a entrada)

Aplícase ao verso grego ou latino formado por un espondeo, un iambo, unha cesura e dous dáctilos, ou ben por dous dáctilos e dous troqueos. Tm s m, referido a verso.

Aplícase á estrofa grega composta por catro versos soltos: dous decasílabos compostos, un eneasílabo dáctilo e un decasílabo trocaico. Tm s.

Que ten carácter de antigüidade.

Relativo ou pertencente á fase inicial dun proceso natural ou histórico, dun ciclo formal artístico ou literario.

Que é anticuado.

Calidade de arcaico.

1. Supervivencia de elementos procedentes de canons artísticos propios dun tempo pasado.

2. Imitación deliberada de formas primitivas ou antigas.

Xeito de manifestarse a primeira fase do desenvolvemento dun fenómeno, no pensamento evolucionista.

Forma léxica ou construción sintáctica antiga que pode estar en desuso.

Tipo orixinal ou primario que serve de modelo.

Segundo as escolas psicolóxicas baseadas nas teorías de Jung, estrutura subxacente ás simbolizacións inconscientes do individuo que procede da experiencia colectiva de toda a humanidade, e que son modelos de contos, lendas, mitos ou delirios.

Organismo arcaico, ás veces hipotético, a partir do que se diversificaron as formas actuais dun determinado grupo de seres vivos.

Cada unha das ideas subsistentes que son modelos das realidades sensibles, segundo a filosofía de Platón.

Códice que serve de modelo a unha familia de manuscritos.

Relativo ou pertencente á escolástica.

Que é seguidor ou membro da escolástica. Tm s.

Que é formalista e conservador. Tm s.

Que ten un estilo arcaico e moi formal.