"CEG" (En toda a entrada)

Agnose que comporta a perda da facultade de ler.

cegueira verbal.

Producir unha alucinación nunha persoa.

Cegar, cativar irresistiblemente algo que resulta abraiante.

Padecer ou sufrir alucinacións.

1. Dar ou botar luz, ofrecendo claridade e luminosidade.

2. Iluminar o espírito, ilustrar ou inspirar con apoio espiritual. Tm v i.

1. Ofrecerse a si mesmo algún tipo de iluminación.

2. Recibirse a claridade nunha estancia.

3. Tornarse claro un asunto.

1. Afección profunda por unha persoa.

2. Adhesión intensa e desinteresada a unha cousa, a uns principios ou a mandatos semellantes.

Obxecto de amor, persoa estimada.

Inclinación ou afección profunda por unha persoa baseada na atracción sexual, pero que a miúdo produce outros sentimentos.

Expresión coa que se designa a concepción amorosa dominante na literatura medieval e que arranca coa primeira tradición lírica que se expresa en lingua vulgar, a poesía provenzal.

Amor que exclúe conscientemente a relación sexual.

Estima que ten alguén por si mesmo e o que leva a non deixar que ninguén se exceda con el.

1. Cortexar ou facer as beiras para obter o amor e os favores dunha persoa.

2. ...

Que amortece.

Dispositivo utilizado para evitar as perturbacións que se producen nas máquinas eléctricas sincrónicas por disimetrías magnéticas e eléctricas que distorsionan o campo magnético lonxitudinal.

Dispositivo dun aparato de medición que evita que a agulla oscile arredor do seu punto de equilibrio.

Dispositivo mecánico que reduce progresivamente ata anular  as oscilacións do sistema elástico de suspensión dun vehículo.

Tipo de amortecedor cun funcionamento baseado nas correntes de Foucault.

Dispositivo montado nun extremo do cegoñal dos motores de explosión para suprimir ou reducir as tensións que producen as vibracións torsionais.

Solución en que o pH varía moi pouco por dilución ou por adición de cantidades moderadas de ácidos ou de bases.

Parte accesoria unida a outra principal.

1. Proxección do corpo dun animal, que queda unida a unha parte máis robusta do corpo.

2. Apéndice intestinal da maioría dos primates e dos rilladores. Situado ao fondo do intestino cego, constitúe unha prolongación de forma tubular e sinuosa, pechada no seu extremo distal.

Parte que se engade ao final dunha obra.

Relativo ou pertencente aos balkares ou á súa lingua.

Individuo do pobo balkar.

Pobo turco da parte setentrional do Cáucaso que se estableceu na república dos Kabardinos e dos Balkares, nos vales altos do Baksan, do Cegem e do Terek.

Lingua turca que fala o pobo balkar.

Inxerir un líquido.

Tomar bebidas alcohólicas en gran cantidade.

Obter datos dunha determinada fonte.