"Borg" (En toda a entrada)

Relativo ou pertencente a Borgoña, aos seus habitantes ou á súa lingua.

Natural ou habitante de Borgoña.

Lingua de oïl que se estende pola antiga Borgoña e parte de Champagne.

Relativo ou pertencente aos burgundios ou á súa lingua.

Individuo do pobo burgundio.

Pobo xermánico que, establecido primeiro na rexión báltica, ocupou máis tarde a parte media do Vístula. Loitaron cos romanos contra Atila e os suevos de Hispania no ano 456. Ao regreso ocuparon os territorios próximos a Lyon e fundaron o Reino de Borgoña.

Lingua xermánica oriental que se falaba na Alemaña oriental arredor do ano 50 d C.

Relativo ou pertencente aos eduos.

Individuo do pobo eduo.

Pobo celta que habitaba na Galia entre os ríos Loire e Saône, na rexión de Borgoña.

Moeda de ouro borgoñona cuñada polo duque Filipe III o Bo durante o seu goberno (1419-1467).

Moeda de prata que se cuñou en Milán nos reinados dos reis Filipe da dinastía de Austria.

Moeda de prata que se cuñou en numerosas cecas dos Países Baixos durante o reinado de Filipe II.

Relativo ou pertencente a Göteborg ou aos seus habitantes.

Natural ou habitante de Göteborg.

Órgano musculoso dos vertebrados, revestido dun epitelio sensorial e situado na cavidade bucal, entre os arcos dentarios. Ten as estruturas do gusto e realiza funcións importantes na deglución, na succión e na mastigación de alimentos e na articulación dos sons.

1. Cousa ou ser vivo que ten forma de lingua.

2. Fungo, da orde das fistulinais, de grandes sombreiros vermellos e a cutícula lisa e viscosa.

3. Planta herbácea bienal, da familia das boraxináceas, de follas lanceoladas, densamente pelosa, e de flores de cor azul escura reticuladas de violeta. Medra en terreos secos.

4. Fungo, da orde das cantarelais, de sombreiro convexo, cor branca e con aguillóns longos.

5. Fungo, da familia das teleforáceas, de cor parda escura, sombreiro grande, aguillóns longos e o pé carnoso.

6. Fungo, da familia das exidiáceas, en forma de masa viscosa de cor branquecina e aguillóns curtos. Pódese comer cru.

1. Sistema de signos orais, reflectido a miúdo nun código escrito que serve para a comunicación. Desde un punto de vista xenético ou histórico, pódense clasificar as linguas tendo en conta o seu parentesco, e desde un punto de vista tipolóxico, segundo a porcentaxe de trazos afíns.

2. ...