"Arante" (En toda a entrada)

Primeiro dos sete sacramentos, que consiste nun rito de ablución unido a unhas palabras, en virtude do que o home entra a formar parte da Igrexa de Xesús Cristo.

Primeira acción bélica dun soldado.

1. Martirio dun crente non bautizado.

2. Ablución que Xoán o Bautista administraba aos que recibían a súa mensaxe de proximidade do Reino de Deus e de conversión.

Certificación, extraída do libro de bautismos, que garante que alguén recibiu ese sacramento.

Libro onde se anotan os bautizos administrativos nunha parroquia e que testemuña ese sacramento no marco da xurisdición eclesiástica.

Acción de constituír ou constituírse.

1. Maneira en que algo está constituído.

2. Maneira en que está formado o corpo dun ser vivo, especialmente do ser humano, dependente do desenvolvemento e funcionamento dos seus órganos.

3. Conxunto de características morfolóxicas, fisiolóxicas e psicolóxicas dun individuo, que permiten determinar o tipo en que se inclúe.

Norma fundamental dun Estado que establece e garante os dereitos e deberes dos cidadáns, e regula a organización do sistema de poderes do Estado.

Conxunto de normas xurídicas que incluían os decretos, edictos e disposicións de contido xeral, os rescritos sobre cuestións e consultas particulares, e os mandatos como instrucións aos funcionarios imperiais.

1. Disposición conciliar ou papal sobre cuestións ou costumes de fe.

2. Disposición diocesana promulgada polo bispo nun sínodo ou con asentimento do capitolio catedralicio con valor de lei canónica, que non pode ser reformada nin derrogada se non é por un novo decreto episcopal, doado in plena synodo.

...

Acción e efecto de corroborar ou corroborarse.

Parte do corpo dun documento que segue á sanción, composta por una relación de claúsulas de validación que garanten o cumprimento das formalidades necesarias para dar validez legal ao documento.

Que non presenta ningún cambio de dirección.

Que está en posición vertical.

Que está situado, respecto a unha persoa, na banda oposta á do corazón.

Cara ou lado principal dun tecido, dunha páxina ou dun obxecto.

1. Conxunto de leis, preceptos e regras de conduta obrigatorias, establecido e autorizado polo Estado e respaldado polo seu poder, ao que están sometidos os homes na súa vida social, que fixa e tutela unha determinada organización das relacións sociais.

2. Conxunto de normas do dereito público interno que rexen a organización e a actividade das administracións públicas.

3. Dereito conseguido ou gañado por alguén antes do feito ou do acto que se lle opón para impedirlle o seu exercicio ou o seu gozo.

4. Normas emanadas dos órganos dunha comunidade autónoma ou dun Estado federal.

5. Normas xurídicas ditadas pola autoridade eclesiástica con potestade lexislativa.

6. ...

Acción de flanquear.

Técnica que garante a seguridade das tropas en marcha.