"Andes" (En toda a entrada)

Teorema segundo o que para un número ε pequeno, a probabilidade P de que a diferenza entre a frecuencia f do suceso favorable nunha serie de probas e a probabilidade p de que este feito sexa, en valor absoluto, superior a ε tende a cero ao aumentar indefinidamente o número de probas. OBS: Tamén se denomina lei débil dos números grandes.

Teorema que establece que se y(x) é unha función real continua no intervalo pechado

Teorema segundo o que, dado un campo vectorial A, para toda rexión do espazo de volume V que se limita por unha superficie S, cúmprese sempre que:


FORMULA

                                                
                                   ?? s A.dS = ??? v divA dV

O primeiro termo da ecuación é o fluxo de A a través de S.

Teorema que se basea no teorema da calor que constitúe o terceiro principio da termodinámica: ao cero absoluto de temperatura, a entropía dun corpo cristalino perfecto é nula.

Teorema segundo o que os tres puntos de intersección dos lados opostos dun hexágono inscrito nunha cónica determinan unha recta denominada recta de Pascal.

Teorema fundamental da xeometría segundo o que nun triángulo rectángulo a área do cadrado que ten por lado a hipotenusa é igual á suma das áreas dos cadrados que teñen por lado os catetos.

Teorema segundo o que se f é unha función continua en todos os puntos dun intervalo pechado

Teorema que establece que se tres rectas r, r e r que se cortan en O son interceptadas polas rectas paralelas S, S nos puntos A, A e A en S, e nos puntos B, B e B en S), cúmprense as seguintes relacións:






                                 OA___           OA___          OA’’_____
                              ______ = ______ = ______ ;
                                 AB___          A’B’____         A’’B’’_____

                                 OA___           OB___        
                              ______ = ______ .
                                 AA     ’  ___           BB’____

Teorema segundo o que se f(x) é unha función dunha variable real e derivable n veces, vén dado pola fórmula:









              f(x)=f(a)+f’(a)(x-a)+  1__ 2! f’’(a)(x-a)2+...

                       ... +  1__n! f (n) (a)(x-a) n +R n + 1 a(x)
onde R n (x) se coñece como resto.

Teorema que afirma que a orde dun subgrupo divide a orde do grupo ao que pertence.

Órgano presente nas clases dos insectos, quirópteros e aves, que posibilita o voo.

Toda superficie horizontal e plana que serve para estabilizar o voo.

1. Cada un dos corpos laterais que se estende aos lados do principal nun edificio de planta composta.

2. Parte dunha edificación diferente da zona principal nun edificio, construción ou calquera outro espazo con división arquitectónica.

3. Partes laterais dun escenario de teatro.

Xogador ou grupo de xogadores que se posicionan nos extremos do terreo de xogo.

Expansión laminar, foliácea ou membranosa que se estende pola superficie de diversas estruturas como flores, froitos, talos e pecíolos.

1. Cada un dos grupos de barcos dunha escuadra que se sitúa aos costados.

2. ...

Relativo ou pertencente á tribo aba ou aos seus integrantes.

Individuo da tribo aba.

Tribo ou subtribo amerindia que pertence ao grupo chiriguano da terra chá boliviana, preto dos Andes, entre Santa Cruz de la Sierra e o río Bermejo.

Lingua tupí-guaraní que fala a tribo aba.

Acción e efecto de abastecer ou abastecerse.

Acción de fornecer de materias, mercadorías e produtos a unha poboación ou a calquera colectivo.

Avión que subministra combustible a outra aeronave durante o voo.

Lugar onde os órganos do exército entregan os abastecementos ás grandes unidades subordinadas.

Relativo ou pertencente ás grandes profundidades oceánicas.

Fauna que habita as grandes profundidades mariñas. Adoitan ser negros ou de tonalidades escuras, presentando, a miúdo, órganos luminosos.

Zona mariña comprendida entre os 800 e os 10.000 m de profundidade.

Sedimentos formados nos fondos submarinos a máis de 2.000 m de profundidade.

Facer que se torne brando.

Facer que diminúa a intensidade dunha cousa ou a aspereza dunha persoa.

Tornarse brando.

Ir a menos en intensidade ou aspereza algo ou alguén.

Planta herbácea perenne, da familia das acantáceas, de grandes follas lobuladas, de cor verde escura e flores brancas con veas purpúreas, agrupadas  nunha espiga terminal.

Motivo vexetal esculpido, empregado nos capiteis corintio e composto, que representa as follas da planta de acanto.

Planta herbácea anual, da familia das quenopodiáceas, de grandes follas glabras, lustrosas e onduladas.

Planta herbácea anual ou perenne, da familia das quenopodiáceas, con talos deitados e estendidos radialmente.