"Acte" (En toda a entrada)

Forma sufixada que se emprega na formación de palabras co significado de ‘partidario ou derivado de algo’, ‘teoría’, ‘propiedade’, ‘afección’, ‘intoxicación’.

Forma sufixada que designa calquera dos movementos ou tendencias da arte vangardista, definidas por unhas características propias e diferenciadas das demais.

1. Utensilio que serve para dar aire e alviar a calor, formado por unha lámina rectangular de tea ou papel pegada por un dos lados a unha vara que fai de mango.

2. Utensilio, xeralmente feito de vergas entretecidas ou de palla, que serve para avivar o lume.

Gama ou serie de cousas diversas que comparten algunha característica común e entre as que hai que escoller.

Caixa de fondo amplo e sen buracos con bordo baixo que se emprega para aventar cereais.

Golpe ou refacho de vento.

cono de dexección.

Relativo ou pertencente a técnica abbevilliana ou ao Abbevilliano.

Técnica de percusión baseada na talla periférica, asimétrica e sobre zafra dorminte empregada para obter bifaces e outros artefactos.

Tecnocomplexo do Paleolítico Inferior que se desenvolveu durante un período interglaciario cálido. Caracterízase por un tipo de biface tallado por percusión dura e dorminte. En Europa, precede cronoloxicamente ao Acheuliano. OBS: Nesta acepción adoita escribirse en maiúscula.

Acción e efecto de abrir ou abrirse.

Separación entre dúas cousas próximas ou entre dúas partes dunha mesma cousa.

Espazo baleiro ou desocupado, situado nunha parede ou construción, que dá paso a un lugar ou permite a entrada da luz.

Treito articulatorio que se refire á distancia intermaxilar ou linguopalatal e que se emprega como característica relevante para cualificar os fonemas dunha lingua segundo o seu modo de articulación.

Poro xerminativo dos grans de pole por onde xorde o tubo polínico.

Magnitude que mide a dimensión dos feixes de luz que penetran nun instrumento óptico.

Grao de diverxencia dos costados dun ángulo.

Árbore da subfamilia das abietoideas que pertence aos xéneros Abies, Picea, Pseudotsuga ou Tsuga. Caracterízase por ter acículas perennes, presentes só nos macroblastos.

Árbore da subfamilia das abietoideas, de cortiza branco agrisada, acículas fendidas no ápice e piñas ergueitas que se desfán ao madurar. É propia das montañas do S e centro de Europa.

Árbore da subfamilia das abietoideas, de cortiza agrisada e piñas ergueitas.

Árbore da subfamilia das abieotideas, de piñas pendurantes con brácteas en que sobresaen tres dentes anchos.

Relativo ou pertencente ao abismo.

Que presenta unhas características de profundidade impresionantes e imposibles de medir.

Que presenta un grande afastamento ou un grao extremo de diverxencia.

Relativo ou pertencente á lingua abkhazo-adigueo.

Grupo occidental das linguas caucásicas setentrionais. Comprende o adigueo, o kabardino e o cherkés, que poden agruparse baixo o antigo nome de circasiano; o abkhazo e o ubikh. Caracterízanse pola pobreza do sistema vocálico, dous ou tres fonemas, compensada pola riqueza do consonantismo.

Emitir a voz característica o boi, a vaca ou outros ruminantes.

Diminuír a violencia ou intensidade de determinados fenómenos atmosféricos.