"Orio" (En toda a entrada)

1. Elemento baleiro de sección xeralmente constante que serve para transportar distintas substancias ou materiais.

2. Tubo de vidro pechado por un extremo, de fondo redondo e dimensións diversas que se emprega no laboratorio.

3. Tubo polo que se expulsan os gases de combustión do motor dos vehículos motorizados.

1. Peza baleira máis longa ca larga que se emprega para usos diversos.

2. Tubo de raios catódicos que se emprega nos receptores de televisión.

3. Tubo de feixe electrónico que desvía o feixe para que incida sobre unha pantalla fluorescente e produza nela un punto luminoso variable.

4. Dispositivo electrónico constituído por dous electrodos ou máis, baleiro no seu interior, ou ben por un gas determinado, a través do que ten lugar a condución da corrente eléctrica mediante o movemento dos electróns entre os electrodos.

5. Lámpada de descarga onde a luz se produce pola emisión dunha substancia fluorescente disposta no interior e excitada pola radiación ultravioleta da descarga.

...

Relativo ou pertencente ao pobo tungús ou ás súas linguas.

Individuo do pobo tungús.

Pobo de raza mongoloide diseminado por un amplo territorio entre os Urais, o océano Pacífico, o océano Ártico e a fronteira de China.

Grupo de linguas altaicas que se falan nos territorios da República de Iacutia e do okrug autónomo de Evenki.

Remuíño que se forma pola acción dun vento moi forte.

Movemento rápido e xiratorio da auga.

1. Relativo ou pertencente a Turquía, aos seus habitantes ou á súa lingua.

2. Natural ou habitante de Turquía.

1. Relativo ou pertencente ao pobo turco.

2. Individuo do pobo turco.

3. Grupo de pobos asiáticos con orixe na cordilleira do Altai que se islamizaron no s VIII, e a comezos do s XIII os mongois instaláronse no seu territorio. Constitúen a maioría da poboación de Turquía.

1. Lingua turca sudoccidental que se fala en gran parte de Turquía e en minorías importantes en Chipre, Balcáns, Siria e Iraq.

2. Grupo de linguas altaicas que se falan nunha extensa zona desde Turquía ata Siberia.

...

Poder outorgado pola lei ao titor, que ten como obxecto a protección e defensa dos menores de idade orfos e dos incapacitados, e do seu patrimonio.

Defensa ou protección de algo ou alguén.

Sistema de goberno dun territorio por parte dunha potencia administradora ata que este estea en condicións de autogobernarse.

1. Relativo ou pertencente a Umbria ou aos seus habitantes.

2. Natural ou habitante de Umbria.

1. Relativo ou pertencente ao pobo umbro ou á súa lingua.

2. Individuo do pobo umbro.

3. Pobo itálico que cara a 1000 a C se restrinxiu á zona oriental da actual Umbria e a algúns territorios alén dos Apeninos.

ariedade lingüística italorrománica que falaban os umbros.

Ciencia e técnica de ordenación das cidades e o territorio, xeralmente de acordo cun plano previamente realizado.

Rama do dereito administrativo que establece o réxime xurídico e o uso e aproveitamento urbanístico do solo.

1. Acción de usar unha cousa.

2. Utilización habitual que os falantes fan da súa lingua.

Finalidade ou función dunha cousa.

1. Acción de facer algo habitualmente.

2. Maneira de obrar que é característica dunha persoa, dun grupo, dun tempo ou dun país, e que co tempo dá lugar ao costume.

3. Forma do dereito consuetudinario inicial, que adoita convivir como supletorio con algunhas leis escritas.

Órgano do aparato reprodutor feminino dos mamíferos encargado de manter o embrión en condicións adecuadas durante o seu desenvolvemento, asegurarlle a nutrición e a provisión de osíxeno e eliminarlle os catabolitos respiratorios.

Órgano do aparato reprodutor feminino dos réptiles e das aves, situado á fin do oviduto, encargado da retención e o mantemento dos ovos.

1. Relativo ou pertencente ao pobo vándalo.

2. Individuo do pobo vándalo.

3. Pobo xermánico, orixinario de Escandinavia. Belisario destruíu o seu reino e incorporou os territorios ao Imperio Romano de Oriente (534).

Aplícase á persoa que realiza actos vandálicos. Tm s.