"Ava" (En toda a entrada)

Acción de rozar.

Monte cavado e queimado que se prepara para o cultivo.

1. Camiño dentro dunha poboación que avanza entre casas ou árbores.

2. Camiño entre as árbores ou as plantas dun bosque ou dun parque.

3. Rúa principal dunha poboación de estrutura urbana tradicional.

Espazo que está fóra ou á intemperie por oposición aos espazos interiores.

Que é malo, desprezable, hipócrita ou mesquiño. Tm s.

Que é de baixa ou mala calidade.

avaro.

Calidade de ruín.

Acción ruín.

Relativo ou pertencente ás rochas.

Pintura ou gravado prehistórico feito nas covas ou grutas ou en paredes de rocha. Os do Paleolítico Superior, os máis antigos, teñen como centro principal as terras occitanas e o litoral cantábrico, nas que se representan animais de fauna cuaternaria con policromía.

1. Relativo ou pertencente a Rusia, aos seus habitantes ou á súa lingua.

2. Natural ou habitante de Rusia.

1. Relativo ou pertencente ao pobo ruso.

2. Individuo do pobo ruso.

3. Pobo normando de orixe escandinava, varegos, que unha vez fusionados cos eslavos do Volga, o Don e o Dniéper (s IX), organizaron os primeiros principados rusos de Kiev e de Novgorod.

Lingua eslava que se escribe en alfabeto cirílico.

1. Relativo ou pertencente a Rutenia ou aos seus habitantes.

2. Natural ou habitante de Rutenia.

1. Relativo ou pertencente ao pobo ruteno.

2. Individuo do pobo ruteno.

3. Pobo ruso residente na banda occidental da liña Dvina-Dniéper, que formaba parte do estado polaco-lituano.

Lingua eslava que se fala en Eslovaquia, Ucraína e Serbia.

Aplícase aos cristiáns de rito bizantino que pertencen á Igrexa rutena unida a Roma.

Igrexa uniata de rito bizantino xurdida en Polonia, Galitsia, Checoslovaquia, Hungría e Bohemia, con comunidades emigradas a Europa occidental, EE UU, Canadá, Brasil e Arxentina.