"nuci" (En toda a entrada)

Unidade monetaria de Burundi, Benin, Burkina Faso, Camerún, República Centroafricana, Chad, Comores, Congo, Costa de Marfil, Gabón, Guinea Ecuatorial, Lietchtenstein Madagascar, Mali, Níxer, Rwanda, Senegal, Suíza, Togo, Djibuti e as colonias francesas da Polinesia.

1. Unidade monetaria principal de Francia establecida formalmente en 1795 pola Convención Nacional, cunha equivalencia de 5 g de prata, que se empregou tamén como moeda de curso legal en Mónaco e Andorra. Foi substituído polo euro en 2002 e o seu cambio ofi  cial co euro fixouse en 6,5595.

2. Moeda francesa de ouro, cuñada por primeira vez en 1360, cun peso arredor de 4 g e o valor dunha libra tornesa.

3. Moeda francesa de prata creada por Enrique III en 1575, cun peso de 12 a 14 g e o valor dunha libra tornesa.

4. alor monetario establecido a finais do s XVIII equivalente a unha libra tornesa, cuxa diminución orixinou o franco francés.

5. Unidade monetaria de Bélxica desde 1832. Foi substituído polo euro en 2002.

6. Unidade monetaria de Luxemburgo. Foi substituído polo euro en 2002.

1. Dispositivo capaz de absorber a enerxía cinética dun sistema mecánico en movemento para producir unha diminución da velocidade, provocar a parada completa ou impedir a aceleración.

2. Peza metálica que se coloca na boca das cabalarías para suxeitalas e gobernalas.

1. Dobramento membranoso que limita o movemento dun órgano ou dunha parte del.

2. Sistema de unión das ás das bolboretas que fai que a á anterior se mova conxuntamente coa posterior.

Cousa que impide ou limita o desenvolvemento de algo.

Relativo ou pertencente ás haloragáceas.

Planta da familia das haloragáceas.

Familia de plantas herbáceas acuáticas da orde das haloragais que presentan follas opostas ou verticiladas divididas en segmentos capilares, flores hermafroditas dispostas en espigas e froito nuciforme ou drupáceo.

1. Conxunto de fenómenos biolóxicos provocados polo inverno na maior parte dos homotermos e nalgúns poiquilotermos, que lles serven para resistir o medio máis desfavorable.

2. Período de inactividade, inercia ou improdutividade.

Procedemento aplicado aos aceites comestibles consistente nun arrefriamento e unha posterior decantación do aceite líquido que sobrenada, para separalo das estearinas insolubilizadas.

Diminución dos procesos metabólicos celulares mediante drogas antihistamínicas, adreno-vagolíticas e refrixeración orgánica por medios físicos.