"ECL" (En toda a entrada)

Relativo ou pertencente a calquera papa de nome Clemente.

1. Cada unha das leis clementinas.

2. Colección de leis eclesiásticas escolmada por orde do papa Clemente V (1314) e promulgada por Xoán XXII (1317).

Dignidade ou estado de clérigo.

Conxunto de clérigos ou estamento eclesiástico ao que pertencen as persoas que recibiron as ordes sagradas.

1. Conxunto de persoas que recibiron as ordes sagradas.

2. Estamento eclesiástico dos clérigos.

3. Clero que exerce o seu ministerio na armada ou no exército de terra.

4. Clero formado polos relixiosos sacerdotes que pertencen a unha regra ou orde relixiosa.

5. Clero que non se liga cos tres votos relixiosos de pobreza, obediencia e castidade.

Clase sacerdotal na Igrexa católica.

Que acompaña e axuda a outra persoa en determinadas cousas.

Que axuda ao sacerdote nos traballos da parroquia. Tm s.

Eclesiástico designado por unha bula pontificia para ocupar unha prebenda eclesiástica.

Persoa que, na Compañía de Xesús Cristo non accedeu ao ministerio sacerdotal.

Acción e efecto de coartar.

Obriga que tiñan antigamente os clérigos de ordenarse dentro dun certo termo, segundo as condicións do beneficio eclesiástico obtido.

1. Diminución do diámetro dunha estrutura anatómica.

2. Estenose da arteria aorta, case sempre por baixo do nacemento da arteria subclavia esquerda.

Acción e efecto de coñecer.

Facultade de coñecer.

Coñecemento xudicial dun asunto, necesario para resolvelo.

Xuízo declarativo ordinario, atribuído á competencia dos xuíces de primeira instancia, en que se tramitan os asuntos dunha determinada contía económica que non teñen sinalada unha tramitación especial.

1. Acto de conferir un título, un privilexio ou un grao universitario.

2. Acto xurídico polo que a autoridade eclesiástica confía un oficio ou outorga un beneficio a unha persoa capacitada.

Comida lixeira.

Conversa sobre cousas espirituais.

collatio codicum.

Facer a colación dun beneficio eclesiástico.

Comparar unha cousa con outra.