"Cide" (En toda a entrada)

Relativo ou pertencente aos caspios.

Individuo do pobo caspio.

Pobo da familia indoeuropea, do grupo indoiranio, que na Antigüidade habitou na parte occidental de Asia, arredor da desembocadura do río Kovus, na costa occidental do mar Caspio.

Relativo ou pertencente a Catalunya, aos seus habitantes ou á súa lingua.

Natural ou habitante de Catalunya.

Lingua románica do grupo da romania occidental, con trazos comúns ás linguas iberorrománicas e galorrománicas. É lingua cooficial en Catalunya, València e Illes Balears, e oficial en Andorra. Presenta as variedades central, insular ou balear, setentrional ou rosellonés, occidental, meridional ou valenciano, e o alguerés.

Relativo ou pertencente aos caxubios ou a súa lingua.

Individuo do pobo eslavo dos caxubios.

Pobo eslavo da Pomerania Oriental, actual Polonia, establecido ao O de Gdańsk e constituído por unhas 200.000 persoas (1960).

Lingua do grupo eslavo occidental que falan os caxubios.

1. Coidado que se pon no cumprimento das obrigas.

2. Interese en favor dunha persoa, dunha idea ou dunha causa.

1. Excitación sexual periódica que se manifesta, sobre todo, nos vertebrados, principalmente nas femias, e que coincide co período de estro do ciclo ovárico.

2. Época en que están neste estado.

1. Sentimento receloso do que teme que outra persoa poida ser preferida a un mesmo.

2. Enveza que se ten de que un competidor goce dalgunha cousa que un desexa.

Relativo ou pertencente ao pobo ou ás linguas celtas.

Individuo do pobo celta.

Pobo de orixe indoeuropea que posiblemente se individualizou do tronco común precelta no II milenio a C en Centroeuropa nunha área delimitada polo Rin, ao N, e o Danubio, ao S.

Familia de linguas indoeuropeas situadas no extremo occidental de Europa, pero que antigamente ocupaban unha área máis extensa.

Relativo ou pertencente á República Checa, aos seus habitantes ou á súa lingua.

Natural ou habitante da República Checa.

Individuo dunha tribo eslava occidental que se instalou en Bohemia (s VI), e que máis tarde (s IX) formou, cos moravos, o Reino da Gran Moravia.

Lingua eslava que se fala en Bohemia e Moravia.

1. Precipitación en forma de pingas de auga procedente das nubes.

2. Precipitación de auga dun pH inferior a 4,5 porque contén en disolución os ácidos sulfúricos e nítricos producidos pola combinación dos óxidos de xofre e nitróxeno desprendidos nos procesos industriais co vapor de auga atmosférico. Provoca un aumento fortísimo da acidez dos ríos e lagos, e dos solos.

3. Precipitación estimulada artificialmente mediante a proxección de neve carbónica, ioduro de prata e outras substancias na parte superior das nubes.

Feito de caer sobre alguén unha gran cantidade de algo.

Aparición de gran cantidade de estrelas fugaces nunha rexión concreta do ceo.

Descenso cara ao chan de po composto por partículas que se volveron radioactivas como consecuencia dunha explosión nuclear.