"Amati" (En toda a entrada)
Amosando 10 resultados de 129.
-
-
Relativo ou pertencente a un monograma.
-
Aplícase ao debuxo ou á representación que constitúe un monograma.
-
-
-
Unidade mínima de significación da linguaxe que non pode ser analizado en unidades máis pequenas e que expresa os diversos accidentes (xénero, número, persoa e tempo) e outros elementos gramaticais de relación (artigos, pronomes, preposicións e conxuncións) de inventario limitado en cada lingua.
-
Unidade que posúe significado lexical.
-
Unidade que engade notas de carácter gramatical. Divídese en morfemas flexivos, se engaden unha marca significativa nova ao morfema léxico, e morfemas derivativos, se ademais orixinan unha palabra nova.
-
-
-
V F
-
Acción e efecto de negar.
-
Cousa ou persoa absolutamente contraria a outra.
-
Procedemento gramatical polo que se nega.
-
Tipo de conectiva lóxica que, dada unha proposición p, se representa cos símbolos Ip, ~p, p, e está definida pola táboa da verdade:
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Escola lingüística alemá, nacida en 1875, que defendía unha formulación exacta das leis fonéticas e afirmaba que a analoxía era un factor normal na transformación lingüística.
-
-
Relativo ou pertencente á neogramática.
-
Partidario da neogramática.
-
-
-
-
Que non toma partido.
-
Que non presenta características distintivas.
-
Que está desprovisto de todo matiz afectivo ou intencional.
-
-
asexuado.
-
Aplícase á flor estéril, falta de androceo e de xineceo.
-
Que non ten carga eléctrica total, porque a carga negativa é contrarrestada pola positiva.
-
-
Aplícase ao punto dun sistema simétrico que se atopa a un potencial nulo. Tm s m.
-
Aplícase ao punto común da estrela, do condutor ou do borne correspondentes, nun sistema polifásico en estrela. Tm s m.
-
-
...
-
-
-
Aplícase ao título, efecto comercial ou valor mobiliario en que consta o nome da persoa ou a entidade a favor da que se estenden, en oposición a aqueles en que o posuidor é indeterminado.
-
Caso que expresa a función gramatical do suxeito. É denominado tamén caso recto, por oposición aos oblicuos, que exercen outras funcións complementarias na oración.
-
-
-
Acción e efecto de normalizar ou normalizarse.
-
Cambio de escala que fai que unha suma ou unha integral teña un valor unidade.
-
Determinación e aplicación de normas nas características dun obxecto, dun produto industrial ou na súa elaboración ou fabricación coa intención de melloralo.
-
Proceso sociocultural polo que unha lingua se adapta a unha regulación ortográfica, lexical e gramatical (normativización ou estandarización), e accede a ámbitos de uso lingüístico ata ese momento reservados a outra lingua ou variedade (extensión social ou normalización lingüística en sentido estrito).
-
-
-
Concepto matemático que indica unha cantidade.
-
-
Resultado de contar as cousas que forman un conglomerado ou calquera dos entes abstractos que resultan de xeneralizar este concepto.
-
algarismo.
-
Número que é solución dunha ecuación alxébrica racional.
-
Número sen signo.
-
Número enteiro que é igual a outro número enteiro elevado ao cadrado.
-
Número que expresa a cantidade de elementos dun conxunto.
-
Número que se expresa como a suma dun número real e dun número imaxinario, en forma de polinomio de primeiro grao en i, a + bi.
-
Número que consta de máis dunha cifra.
-
...
-
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Unión, a través de nexos coordinantes, de elementos gramaticais de categoría sintáctica similar. OBS: A grafía <x> representa o son [ks].