"Vera" (En toda a entrada)

Sufrir unha substancia o fenómeno de ebulición.

Estar un líquido axitado de forma semellante á auga cando está en ebulición.

Estar nun estado de excitación moi grande.

Sentir moita calor.

Quentar un líquido ata que chegue á ebulición.

Esterilizar algo meténdoo nun líquido que está en ebulición.

Sicóns da figueira, periformes, de pel verdosa, morada ou negra, segundo as variedades.

bévera.

Froito da chumbeira.

Figo deshidratado e, nalgúns casos, confeitado e de sabor moi doce.

Figo carnoso, raramente comestible, da figueira silvestre.

1. Desprendemento de calor e luz producido pola combustión dun corpo.

2. Chama errática que se produce a rentes da terra, especialmente nos cemiterios, pola combustión dos gases producidos polas substancias orgánicas en descomposición.

1. Detonación feita cunha arma de fogo.

2. oz de mando para que a tropa dispare.

1. Artificio de pólvora.

2. Composición pirotécnica de foguetes e outros artificios de pólvora de efectos luminosos e sonoros, que se lanza ao aire co fin de producir unha grande espectacularidade. OBS: Tamén se denominan fogos artificiais ou de artificio.

3. Composición incendiaria formada por unha substancia inflamable composta probablemente de salitre, fósforo e cal, que se queimaba de forma espontánea en contacto coa auga.

...

Que sucederá ou será.

Tempo que vai vir.

Posibilidade de triunfar ou de ter porvir algo.

Dereito á sucesión dun beneficio ou dun cargo, cando aínda está vacante.

1. Un dos tres momentos constitutivos do fluxo temporal e do ser no tempo e que fai referencia á posibilidade de ser.

2. Futuro, na escolástica, que non está determinado causalmente e que, polo tanto, pode acontecer ou non.

1. Tempo verbal que indica posterioridade ao propio acto de fala.

2. Tempo verbal non real que marca a eventualidade na posterioridade ao propio acto de fala.

3. ...

Planta da familia das liliáceas, que florece a finais do inverno e primavera. Aparece en grupos numerosos e rebrota vivamente tras os incendios.

Póla pequena dunha planta.

Relativo ou petencente á hipercrítica.

Que critica severa e rigorosamente. Tm s.

Que é moi ilustre.

Aplícase ao tratamento dado a partir do s XVII a aquelas persoas que tiveran o tratamento de ilustre.