"PL" (En toda a entrada)

Acontecemento imprevisto que vén romper o curso regular das cousas.

Acontecemento fortuíto ou imprevisto do que resulta un dano.

Carácter non esencial nin necesario dun ser, que pode subsistir fóra del e que pode estar ou non sen que troque a natureza do ser.

Ataque apopléctico.

Cada un dos signos que modifican unha nota cando se coloca diante dela.

Inflexión que sofre unha palabra para expresar as diferentes categorías gramaticais.

Patoloxía que dá lugar a unha alteración súpeta da irrigación do encéfalo.

Alteracións na disposición normal dos elementos do terreo.

Planta herbácea do xénero Rumex, da familia das poligonáceas, que posúe unhas follas que se consomen en ensalada.

Oxalato de hidróxeno e potasio, que se atopa na aceda. Emprégase para sacar manchas de ferruxe e de tinta, para limpar madeira e para decolorar estearina.

1. Que lle falta a cabeza.

2. Que carece de xefatura ou liderado claro.

lamelibranquio.

Que carece de testa ou remate.

Que carece dunha estrutura que normalmente se presenta en disposición apical.

1. Aplícase ao cristián que non recoñece un superior xerárquico.

2. Aplícase aos eutiquianos (s V) que no Próximo Oriente se separaron do seu bispo e non recoñeceron xefe ningún.

3. Aplícase ás comunidades da Igrexa ortodoxa que non recoñecen a autoridade do patriarca correspondente. Tm s.

...

Temperar ou reforzar con aceiro.

Recubrir por galvanoplastia as pranchas de cobre cunha capa finísima de ferro. Realízase con níquel ou cromo.

1. Transformar o ferro en aceiro.

2. Reducir a proporción de carbono no ferro fundido mesturando no gobelete ferro doce ou limaduras de aceiro.

1. Efectuar un aceiramento.

2. Adornar unha ferramenta con pezas de aceiro.

Acción e efecto de acelerar ou acelerarse.

Proceso que tende a facer aparecer certas estruturas no desenvolvemento embrionario.

Nun movemento circular, variación da velocidade angular co tempo.

Compoñente da aceleración nun punto determinado dunha liña de corrente debida exclusivamente á translación do fluído no espazo, na dinámica de fluídos.

Incremento da ascensión recta do Sol medio nun día sideral.

Aceleración complementaria, debida á rotación da terra, segundo o teorema de Coriolis.

ariación da velocidade do punto respecto do tempo. É o vector a = dv/dt, onde v é o vector velocidade do punto. A unidade da aceleración é o m/s 2 .

Na dinámica de fluídos, compoñente da aceleración nun punto determinado dunha liña de corrente debida exclusivamente á variación co tempo das condicións da corrente.

Regra internacional que determina a lonxitude das pistas de aterraxe dos aeroportos.

Que acelera.

Dispositivo que acelera ou retarda o movemento dun mecanismo.

ariante do método do Carbono 14 realizada mediante o acelerador ou coa espectometría de aceleración de partículas. Mide a cantidade de isótopo na mostra contando directamente os átomos remanentes, en lugar de facelo a través da súa radiación.

Motor-foguete auxiliar de gran potencia que serve para dar a un foguete espacial pesado a velocidade inicial.

1. Mecanismo que comanda a admisión da mestura gasosa nun motor endotérmico.

2. Pedal ou panca que ao accionarse pon en funcionamento este mecanismo.

Dispositivo destinado a acelerar os electróns nun tubo de raios catódicos ou en calquera tubo electrónico.

Composto químico engadido aos reveladores para acelerar a acción lenta dos axentes redutores.

Bomba intercalada nun circuíto de calefacción central que activa a circulación da auga.

...

Planta herbácea anual, da familia das quenopodiáceas, de grandes follas glabras, lustrosas e onduladas.

Planta herbácea anual ou perenne, da familia das quenopodiáceas, con talos deitados e estendidos radialmente.

Que non ten células.

Aplícase ao organismo, tecido ou órgano constituído por unha masa protoplasmática non compartimentada por paredes celulares.