"EUR" (En toda a entrada)

Relativo ou pertencente aos cafres.

Que se comporta de forma bárbara ou bruta. Tm s.

Nome que reciben dentro do Islam os que non son musulmáns. Os europeos designaron con este nome os pobos de lingua bantú de África Sudoriental.

Relativo ou pertencente ao Calcolítico.

Período de transición entre o Neolítico e o Bronce, segundo o sistema de periodización da Prehistoria. Os seus límites cronolóxicos sitúanse no VII milenio a C no Próximo Oriente entre os inicios do III milenio a C e os do II milenio en Europa.OBS: Nesta acepción adoita escribirse en maiúscula.

Relativo ou pertencente aos califóridos.

Mosca da familia dos califóridos.

Familia de dípteros ciclorrafos, caracterizados pola presenza de sedas hiponeurais e pezas bucais ben desenvolvidas.

Cardeal sobre o que recae a administración ordinaria da Igrexa mentres a Sé apostólica de Roma está vacante.

Oficial palatino encargado, en determinadas cortes europeas, dos servizos domésticos do soberano, agás o de servir a mesa.

Que ten forma de campá.

Fenómeno asociado a uns tipos cerámicos incluídos na cultura do vaso campaniforme que se difundiu por Europa Occidental, Central e por varias illas do Mediterráneo e no litoral do N de África desde mediados do III milenio a C ata comezos do II milenio a C.

Tipo de cerámica característico do Calcolítico que lembra pola súa forma unha campá invertida e que presenta unha diversa.

1. Extensión de terreo, en xeral non urbano, con vexetación.

2. Terreo inculto onde existe unha vexetación que nace de forma espontánea.

3. Terreo destinado á agricultura e á gandaría.

4. Terreo dedicado a actividades lúdicas e deportivas.

5. Campo situado fóra do poboado, onde non hai valados nin bosque.

1. Conxunto de actividades relacionadas coa agricultura.

2. Conxunto de poboacións que se dedican á agricultura.

1. ...

1. Igrexa pequena, polo xeral cun só altar, anexa a un establecemento relixioso ou segrar.

2. Departamento dunha igrexa onde hai un altar, que non é o principal.

3. Capela que se abre na ábsida, normalmente nunha absidiola.

4. Capela situada aos lados da capela maior, no cruceiro ou nas naves laterais.

5. Capela principal dunha igrexa que está situada no eixe central da mesma, no lugar do altar maior e do presbiterio.

6. Capela que se abre nas naves laterais e que adoita ser abovedada.

7. Igrexa que formaba parte dos palacios reais en toda a Europa medieval e onde se celebraban os actos relixiosos da corte.

Lugar destinado ao culto e situado nun palacio, casa, convento, escola, comunidade privada ou nun edificio similar, e que non ten a plenitude de dereitos dunha igrexa parroquial.

1. ...

1. Sistema ou modo de produción caracterizado polo uso de técnica avanzada, a propiedade privada dos medios de produción e a procura do máximo beneficio.

2. Expresión cuñada por Lenin para designar a fase en que o estado proletario se apropiaría dos medios de produción.

3. Economía mixta, establecida en Europa Occidental tras a Segunda Guerra Mundial, na que o Estado se comprometía a compaxinar o capitalismo de libre empresa cun amplo sistema de servizos e garantías sociais.

4. Conxunto de medidas que teñen como finalidade a eliminación da loita de clases e a integración do proletariado no sistema.

Conxunto de poder e influencia dos capitalistas.