"ECL" (En toda a entrada)

1. Garantir que algo é verdadeiro.

2. Declarar unha persoa autorizada nun documento oficial que o que consta nel é certo.

3. Declarar un documento oficial que o que está escrito nel é certo.

Obter un envío certificado por correo mediante pagamento.

Cargo ou oficio de chanceler.

Oficina que se encarga de expedir ou copiar documentos reais, de dignatarios nobres ou eclesiásticos e dirixida por un chanceler.

Centro diplomático desde onde se dirixe a política exterior dun estado.

Oficina ou tribunal da curia romana, que se encarga de expedir as letras apostólicas e as bulas, e da custodia do selo de chumbo e do anel do Pescador.

1. Conxunto de todos os puntos dun plano que cumpren que a distancia a un punto fixo é igual a un segmento dado, denominado raio.

2. Circunferencia de raio unidade en que o centro é a orixe dun sistema de coordenadas cartesianas. Emprégase para definir as razóns trigonométricas dun ángulo.

3. Círculo en que o seu centro e o seu raio son o centro e o raio de curvatura dunha curva nun punto dado.

4. Determinación da superficie dun cadrado que equivale á dun círculo dado.

Liña curvada en forma de circunferencia ou aproximada a unha circunferencia.

Grupo de persoas que comparten unha determinada actividade ou afección.

Conxunto das persoas ou das cousas que forman o ambiente ou co que se ten unha ligazón.

1. Asociación de carácter cultural, recreativo ou deportivo sen ánimo de lucro.

2. ...

Acción e efecto de circunscribir.

1. División dun territorio con finalidade administrativa, militar, electoral ou eclesiástica.

2. División administrativa á que se lle atribúe un número determinado de escanos para as eleccións.

Relativo ou pertencente aos cidadáns e ás relacións establecidas entre si cos seus concidadáns no seo do Estado do que forman parte.

1. Que pertence á xeneralidade dos cidadáns, por oposición a militar ou eclesiástico.

2. Proceso xudicial no que se debaten intereses relacionados co dereito civil.

3. Actitude de desafío á autoridade que pode expresarse na obxección ao cumprimento da lei vixente e na aceptación voluntaria da sanción que esta obxección comporta.

4. Condición de cada persoa en relación coas situacións tipificadas como fundamentais na organización civil da comunidade e que afecta á súa independencia xurídica e á súa capacidade de obrar.

5. Órgano da administración periférica do Estado de ámbito provincial ao que corresponde a dirección superior dos servizos estatais na provincia e, entre outras competencias, o exercicio da xefatura superior dos Corpos e Forzas de Seguridade do Estado na provincia.

6. Deber xurídico que incumbe ás persoas físicas e xurídicas de responder do feito realizado e de sufrir as súas consecuencias xurídicas, formalizadas nas indemnizacións polos danos e prexuízos materiais e morais producidos.

7. Contrato polo que dúas ou máis persoas acordan contribuír en común con bens ou servizos coa finalidade de repartir entre si as ganancias.

8. Ámbito das relacións entre individuos, grupos e clases sociais que se desenvolve fóra das relacións de poder que caracterizan as institucións estatais.

...

1. Cada unha das partes, separacións ou disposicións das que pode constar un acto xurídico público ou particular na súa proxección documental.

2. Proposición que adoita situarse no final dun documento xurídico e que serve de condición para o cumprimento do mesmo.

3. Fórmula testamentaria que se emprega con frecuencia polo testador como medida de precaución para indicar a non validez de ningún outro testamento posterior que non inclúa determinados sinais, expresións ou palabras.

4. Fórmula introducida nos contratos que impón penas ou indemnizacións ás partes no caso de contravir o pactado.

5. Fórmula que acorda someter á decisión dun ou de varios árbitros as cuestións litixiosas que xorden respecto da interpretación do acordado nun contrato.

6. Declaración pola que algunha das partes posúe privilexios exorbitantes en prexuízo das outras.

7. Mención da intervención do notario na escritura.

8. Fórmula que, para asegurar o cumprimento da obriga principal, impón sancións á parte que a incumpre ou a demora.

Unidade gramatical que se caracteriza pola presenza dun verbo ao redor do que se organizan as distintas funcións sintácticas. É a unidade inmediatamente inferior, na escala gramatical, á oración.

...

Acción ou efecto de clausurar.

1. Obrigación eclesiástica que establece limitacións na entrada e na saída das casas relixiosas e a prohibición das persoas alleas a entrar.

2. Parte dun convento na que viven os relixiosos e onde está prohibida a entrada a toda persoa que sexa allea.