"Cis" (En toda a entrada)

1. Peza circular, ríxida, de escaso ancho en relación ao seu diámetro, susceptible de xirar arredor dun eixe fixo, ou dotada de movemento de rotación.

2. Roda provista de dentes na súa periferia que constitúe unha engrenaxe ou forma parte dun sistema de transmisión por cadea.

Anaco de algo que ten forma circular.

Conxunto de persoas ou cousas que forman un círculo.

Xogo en que os participantes forman un círculo.

Peza máis sobresaínte da proa dunha embarcación e que lle dá a forma.

Signo circular constituído por unha cruz inscrita en dous círculos concéntricos, con inscrición e figura, que representaba a sinatura do papa e dos reis de Castela-León e que autenticaba os documentos solemnes na Idade Media.

Sistema de tortura introducido en Francia en 1534 e suprimido en 1789, que consistía en atar o condenado a unha roda de carro chantada horizontalmente na terra, para crebarlle os membros.

olubilidade da sorte e das vicisitudes das cousas humanas, que se representa como unha roda posta aos pes da deusa Fortuna.

...

Extraer pequenas partes dunha cousa dura mordendo repetidamente cos dentes incisivos. Tm v i.

Actuar os ácidos, en fotogravado, sobre as pranchas previamente insoladas.

Causar inquietude ou sufrimento continuo. Tm fig.

Que escribía en lingua romance. Tm s.

Que escribe romances. Tm s.

Movemento artístico e espiritual que se carcterizou pola vitoria do sentimento e da fantasía sobre a razón, polo retorno ao catolicismo e por unha exaltación dos valores culturais e nacionais e que se desenvolveu en Europa entre as últimas décadas do s XVIII e durante o s XIX e determinou unha renovación profunda na literatura e noutras manifestacións da arte e da vida.

Calidade de romántico.

1. Relativo ou pertencente ao romanticismo.

2. Seguidor do romanticismo.

Que presenta unha exaltación do sentimento, da fantasía ou da paixón. Tm s.

Lección que contiña todas as ensinanzas das semana e que os estudantes daban o sábado.

Oficio relixioso propio do sábado e dedicado á Virxe no catolicismo.

Home dedicado a realizar distintos servizos relacionados co culto á relixión que representa.

1. Home que recibiu as ordes que o capacitan para celebrar misa e administrar algúns sacramentos, no catolicismo.

2. Presbítero católico que exerceu o apostolado participando plenamente no traballo e na vida dos obreiros.

Relativo ou pertencente aos salesianos.

  Membro da orde dos salesianos.

Congregación relixiosa fundada en Turín por san Xoán Bosco (1859) como Sociedade de san Francisco de Sales, para educar cristianamente á mocidade pobre.