"xuíz" (En toda a entrada)

Competición entre diversas persoas para acadar un premio ou un título.

1. Sistema de selección de persoal propio das administracións públicas que se fundamenta na avaliación dos méritos dos concursantes.

2. Forma de adxudicación na contratación administrativa que consiste en preferir o oferente que faga a proposición máis vantaxosa sen atender ao valor económico da mesma e sen prexuízo da administración a declaralo deserto.

3. Sistema de selección de persoal para as administracións públicas que combina a avaliación dos méritos dos concursantes coa celebración de probas de capacidade.

4. Sistema de adxudicación de contratos administrativos que combina a concreción da mellor oferta económica coa avaliación doutras condicións dos licitadores.

Conxunto de persoas reunidas nun lugar.

Acción de contribuír unhas persoas con outras para acadar a consecución dun resultado.

Procedemento de execución colectiva do patrimonio do debedor insolvente que ten por finalidade a agrupación dos acredores para poder satisfacer os seus dereitos.

Que condena ou serve para condenar.

Pronunciamento dun xuíz ou tribunal que condena a un acusado ou que lle manda cumprir unhas obrigas.

1. Calidade ou circunstancia necesaria para que se dea un feito determinado.

2. Determinación que se inclúe nun negocio xurídico pola que se subordinan os efectos dun negocio, na súa totalidade ou nalgunha das súas cláusulas, ao cumprimento dun acontecemento incerto.

3. Circunstancia necesaria para a produción dun fenómeno pero que, a diferenza da causa, non intervén nesta positivamente.

4. Antecedente dun xuízo hipotético.

Calidade propia dun ser ou dunha cousa por natureza.

Posición que ocupa unha persoa na xerarquía social.

Estado ou circunstancia en que se atopa unha persoa ou unha cousa.

1. Estipulación que pactan as partes nun contrato.

2. ...

Acción de confrontar.

Investigación da compatibilidade entre elementos orgánicos, procedentes de individuos diferentes, mediante técnicas baseadas no feito de poñelos en contacto.

Proba pericial que consiste en recoñecer ou negar a autenticidade dun documento privado presentado en xuízo ou as sinaturas que nel figuran.

Exame simultáneo en instancias xudiciais de dúas testemuñas para descubrir a posible contradición entre elas.

Calidade de congruente.

Relación de equivalencia entre dous números tal que ao dividir cada un deles por outro número determinado, chamado módulo, dan o mesmo residuo.

Calidade xurídica pola que a parte dispositiva das sentenzas xudiciais debe axustarse ás pretensións oportunamente formuladas polas partes durante o xuízo, de modo que non se outorguen cousas distintas das pedidas, nin máis do solicitado.

Aplícase ao que pode ser discutido diante dun xuíz ou á forma en que se litiga. Tm s.

Aplícase aos asuntos sometidos ás decisións dos tribunais en forma de litixio. Tm s.

Proceso seguido contra os actos e as resolucións que poñen fin á vía administrativa, ditado polas administracións públicas no exercicio das súas actividades.

Acción de contestar.

Acto de comparecer nun xuízo para responder as demandas da outra parte.

Actitude de enfrontamento coas estruturas e as ideoloxías dominantes nunha sociedade.

Imitar alguén os xestos, o aspecto ou, de xeito ilícito, a obra doutra persoa.

Mudar unha persoa a voz, os xestos, o aspecto ou outra calidade co fin de enganar ou causar risa.

Reproducir fraudulentamente algunha cousa que ten carácter auténtico para tirar proveito ou causar prexuízo.

Convivencia entre dúas ou máis persoas, xeralmente considerada ilícita.

Entendemento entre dúas ou máis persoas, habitualmente en prexuízo doutra, ou asociación de intereses ilícitos.

Unión sexual entre escravos ou entre individuos libres e escravos, que non tiña o rango de matrimonio segundo o dereito romano.

Calidade de contumaz.

Feito de non presentarse alguén a xuízo cando é citado ou estado de quen escapa da acción da xustiza.