"du" (En toda a entrada)

abrir.

Que sufriu abertura.

Que permite o paso.

Que non presenta obstáculos.

Que está falto de protección ou defensa.

Que se pode utilizar ou é de uso libre.

Que se comunica co exterior.

Que presenta unha fendedura.

1. Que manifesta unha actitude comprensiva e receptiva fronte a situacións ou criterios diversos.

2. ...

Acción e efecto de abrir ou abrirse.

Separación entre dúas cousas próximas ou entre dúas partes dunha mesma cousa.

Espazo baleiro ou desocupado, situado nunha parede ou construción, que dá paso a un lugar ou permite a entrada da luz.

Treito articulatorio que se refire á distancia intermaxilar ou linguopalatal e que se emprega como característica relevante para cualificar os fonemas dunha lingua segundo o seu modo de articulación.

Poro xerminativo dos grans de pole por onde xorde o tubo polínico.

Magnitude que mide a dimensión dos feixes de luz que penetran nun instrumento óptico.

Grao de diverxencia dos costados dun ángulo.

Árbore da subfamilia das abietoideas que pertence aos xéneros Abies, Picea, Pseudotsuga ou Tsuga. Caracterízase por ter acículas perennes, presentes só nos macroblastos.

Árbore da subfamilia das abietoideas, de cortiza branco agrisada, acículas fendidas no ápice e piñas ergueitas que se desfán ao madurar. É propia das montañas do S e centro de Europa.

Árbore da subfamilia das abietoideas, de cortiza agrisada e piñas ergueitas.

Árbore da subfamilia das abieotideas, de piñas pendurantes con brácteas en que sobresaen tres dentes anchos.

1. Estreitar ou dar forma a algunha cousa ata sacarlle punta ou bico.

2. Rematar en punta a parte superior dun palleiro.

Acción de amorear terra ao redor do talo das plantas ao mesmo tempo que se van arrincando as consideradas malas herbas.

Tocar co bico.

Facer unha cortadela nunha árbore.

Furar un pito o ovo que o envolve para saír á vida.

Determinar marcas de orientación no mar coa axuda das estrelas e dos accidentes xeográficos da costa.

Suspensión aparente da vida por redución da actividade metabólica.

Estado de morte aparente.

Relativo ou pertencente á abiose.

Que ten a propiedade de producir a morte das células por transformacións celulares.

1. Que non hai vida.

2. Compoñentes non vivos do medio que afectan directamente aos seres vivos.

1. Relativo ou pertencente a Abisinia, ou aos seus habitantes .

2. Natural ou habitante de Abisinia.

1. Relativo ou pertencente ao pobo abisinio. 

2. Individuo do pobo abisinio.

3. Pobo do NL de África que toma o nome de Abisinia e que conserva a lingua semita.

1. Relativo ou pertencente a Abkhazia, aos seus habitantes ou á súa lingua.

2. Natural ou habitante de Abkhazia.

1. Pobo que habita no NO do Cáucaso dentro do territorio de Xeorxia.

2. Relativo ou pertencente ao pobo abkhazo.

3. Facer reaparecer, mediante tratamento químico, os signos borrados pola acción do tempo ou intencionadamente, escritos sobre un papel ou pergameo. Individuo do pobo abkhazo.

Lingua caucásica do grupo abkhazo-adigueo que se fala en Abkhazia. Ten unha literatura que se mantivo en estado oral ata que en 1865 se fixou o alfabeto.

Operación cirúrxica que consiste en extirpar unha parte danada do corpo.

Sublimación do material protector dun dispositivo debido a altas temperaturas.

Degradación e nivelación dun relevo pola acción do vento.

1. Perda de xeo sufrida por un glaciar debido a procesos de fusión ou sublimación.

2. Parte terminal dun glaciar en que dominan os procesos de ablación.