"ROM" (En toda a entrada)

Erupción de aftas.

Aftose xeneralizada na pel e nas mucosas de diferentes órganos. OBS: Tamén se denomina síndrome de Behçet.

Que carece de mandíbulas.

Aplícase ás especies de homínidos que carecen de mandíbulas prominentes.

1. Relativo ou pertencente aos agnatos.

2. ertebrado da superclase dos agnatos.

3. Superclase de vertebrados acuáticos que non presentan mandíbulas. Forman parte desta superclase os ostracodermos fósiles e os ciclóstomos.

Nome adicional ou epíteto.

Sobrenome romano individual que se podía agregar ao convencional sistema dos tria nomina (praenomen, nomen, cognome).

Relativo ou pertencente ao agro.

Leis que na época romana rexían a repartición do ager publicus.

Conxunto de medidas políticas e económicas destinadas a estimular o desenvolvemento agrario.

Política agraria que desenvolve un conxunto de innovacións nas explotacións sen abordar transformacións na estrutura da propiedade.

Conxunto coordinado de traballos e de técnicas de produción empregadas para obter os mellores rendementos posibles do solo.

1. Ave de rapina que pertence principalmente aos xéneros Hieraetus Aquila, Haliaetus, Pithecophaga, Circaetus e Pandion. É de grandes dimensións, cun bico forte e curvado, a cabeza prominente e cuberta de plumas, coas patas curtas con plumas ata o comezo dos dedos, e as garras moi fortes. As ás son longas e voan a grande altura.

2. Aguia da familia dos accipítridos, de plumaxe castaña e co píleo, a caluga e os ombreiros dun branco amarelado.

3. Aguia da familia dos pandiónidos, de plumaxe contrastada entre a parte superior escura e a inferior branca. Na cabeza presenta unha pequena curupela e un anteface negro.

4. Aguia da familia dos accipítridos, coa parte inferior da plumaxe escura nas ás e branca no peito.

5. Aguia da familia dos accipítridos, de plumaxe escura con dourados na cabeza e na caluga.

Denominación alquimista de diversas substancias, especialmente das sublimadas como o cloruro mercurioso ou o cloruro amónico.

1. Relativo ou pertencente a Albión ou aos seus habitantes.

2. Individuo do pobo albión.

3. Pobo celta que se estableceu na época prerromana no S de Inglaterra, probablemente relacionado cos albións do convento lucense.

Pobo da Gallaecia romana que segundo as fontes romanas ocupaba os vales do Navia e o Eo no Convento Lucense.