"Model" (En toda a entrada)

1. Unidade monetaria principal de Holanda, establecida en 1816, que estaba dividida en 100 céntimos. 2

1. Moeda de prata cuñada en Florencia desde finais do s XII, co valor dun soldo.

2. Moeda de ouro cuñada en Florencia entre 1252 e 1533.

3. Moeda de ouro dos grandes duques de Toscana cuñada en Florencia entre 1588 e 1792.

4. Moeda de ouro cuñada polos monarcas de Aragón na ceca de Perpignan desde 1346, seguindo o modelo dos de Florencia.

1. Conxunto de fórmulas.

2. Libro ou escrito que contén as fórmulas que se deben utilizar para a petición, expedición ou execución de algo.

Papel impreso que se utiliza como modelo para algúns trámites burocráticos, onde hai que cubrir algúns datos ou contestar algunhas preguntas.

Relativo ou pertencente a un fractal ou aos fractais.

Modelo matemático ou obxecto real que mantén a súa forma esencial, fragmentada e irregular, aínda que varíe a escala de observación.

Acción de fundir.

Industria ou establecemento onde se realiza a fundición de metais e aliaxes e se fai a coada dentro de moldes axeitados.

1. Técnica que se emprega en escultura e en ourivaría para a obtención de pezas metálicas, que poden ser macizas ou ocas.

2. Produto siderúrxico, non forxable, cun contido de C que pode variar entre o 1,9% e o 6,6%, con pequenas cantidades de Si e Mn e impurezas como P e S.

3. Procedemento para conformar metais a través da modelaxe do metal fundido, que se utiliza na fabricación de pezas de diversos metais.

Órgano mecánico constituído por unha ou máis pas de formas diversas, fixadas radialmente a un eixe motor, e que está destinado a converter, en interacción cun fluído, a forza mecánica de rotación en forza de translación no sentido do seu eixe.

Dobramento semicircular que limita o pavillón da orella por adiante, por arriba e por detrás.

oluta do capitel corintio.

Modelo que trata de explicar a disposición espacial dunha molécula de ácido desoxirribonucleico segundo o que a molécula de DNA se dispón nunha hélice de dúas febras con xiro á dereita, que se forman pola unión covalente de miles de desoxirribonucleótidos, e que se dispoñen de forma antiparalela e se unen por pontes de hidróxeno que se establecen de xeito específico entre as bases.

α

1. Tendencia ou principio fundamental da interpretación filosófica que asigna ás ideas, ao ideal e ao espírito, unha posición dominante no conxunto do ser e reduce a existencia ao pensamento.

2. Conxunto de pensadores que marcaron a pauta na filosofía alemá entre 1790 e 1850, e que teñen como precedente a I. Kant.

3. Doutrina de Platón que atribúe ás ideas, modelos perfectos e divinos, unha existencia en si mesmas. Considera que os obxectos do mundo sensible son copias das ideas.

1. Tendencia a idealizar a realidade.

2. Tendencia a comportarse máis por ideais que por consideracións prácticas.

3. Tendencia que afirma que a finalidade da arte é reflectir as esencias ou perfeccións arquetípicas, ten que crear un mundo ideal e non repetir a realidade continxente.

4. Doutrina moral segundo a que o home ten que obrar por un ideal, que afirma a liberdade contra a necesidade moral e que comporta a aceptación duns principios morais, segundo unha escala de valores, en que o universal destaca sobre o particular.