"Edom" (En toda a entrada)

Movemento estético de base intelectual, orixinado polo desgaste das fórmulas do barroco final na segunda metade do s XVIII, que se caracterizou polo predominio das formas e dos temas derivados do clasicismo helénico e pola preferencia pola liña e o debuxo sobre a cor.

Corrente arquitectónica do s XX representada no comezo por Behrens, A. Loos e Mies van der Rohe, formados aínda na normativa neoclásica, que utilizaron nas súas primeiras obras.

Movemento musical, desenvolvido entre 1918 e 1939, que consistiu nun retorno á música barroca e clásica.

1. Relativo ou pertencente á noite ou que ten lugar de noite.

2. Que desenvolve toda ou case toda a súa actividade durante a noite.

3. Parte do oficio divino da noite, que consta basicamente de salmos e de lecturas.

1. Composición musical introducida no s XVIII, escrita xeralmente para instrumentos de vento, que eran interpretadas ao aire libre e eran sinónimo de serenata.

2. Composición vocal para unha ou dúas voces que xurdiu no s XVIII.

3. Composición musical para piano, que xurdiu a finais do s XVIII, e na que predomina a melodía ornamentada.

Obra literaria en prosa, de certa extensión e que narra feitos imaxinarios, total ou parcialmente, enlazados nunha única acción.

1. Xénero literario que está constituído por este tipo de narracións.

2. Novela en que predomina a acción sobre a reflexión e en que suceden acontecementos inesperados e mesmo extraordinarios.

3. Novela que protagoniza un cabaleiro andante. Tiveron a súa época de esplendor entre os ss XII e XVI.

4. Xénero literario que naceu no s XIX e que adoita ter como temas fundamentais a fuga ou o descubrimento por parte do heroe dunha verdade que se pretende manter oculta por diversos motivos.

5. Xénero literario que xurdiu en EE UU a finais da década de 1920 que, baseado na estrutura e trama propias da novela policial, incidiu nos aspectos máis turbios da sociedade contemporánea, identificando de maneira máis ou menos explícita os métodos e os obxectivos dos representantes da orde establecida e dos delincuentes. 6

Feito extraordinario da vida real que semellan ficción.

Doutrina filosófica segundo a que a realidade externa e os valores teñen unha validez obxectiva e universal, independente do suxeito.

Teoría estética que dá predominancia ao obxectivo sobre o subxectivo.

Relativo ou pertencente ao Oligoceno.

Última serie ou época do Terciario Inferior, situada entre o Eoceno e o Mioceno, en que predominan os materiais detríticos con abundancia de tramos arxilosos, ademais de calcarios lacustres e evaporitas. OBS: Nesta acepción adoita escribirse en maiúscula.

Acción e efecto de organizar ou organizarse.

Maneira de estar disposto algo.

Conxunto de persoas que pertencen a un grupo ou a unha asociación organizada.

Conxunto de órganos e dependencias en que se estruturan as administracións públicas.

Conxunto de técnicas para potenciar a produtividade do traballo industrial, baseadas na análise, avaliación e asignación do traballo.

Determinación da función ou da utilización das diferentes partes dun territorio concreto, sexa espazo urbano, espazo rural, infraestrutura ou parque.

Estruturación social en que a racionalidade predomina sobre a espontaneidade. As relacións que se establecen nunha sociedade organizada formalmente son impersoais e indirectas, e o papel de cada individuo escóllese segundo a súa eficiencia e efectividade.

Utilización racional e coordinada das distintas partes dunha empresa, para conseguir a máxima eficacia dos medios utilizados.

Entidade específica que denota unha situación estruturada de funcionamento e unha interrelación entre os seus compoñentes, que posúen características que non se manifestan fóra desta unidade.

Conxunto de entes públicos territoriais en que se estrutura un estado ou unha comunidade autónoma.

...