"Castel" (En toda a entrada)

Relativo ou pertencente a Estremadura ou aos seus habitantes.

Natural ou habitante de Extremadura.

ariedade dialectal do castelán que se fala en Extremadura.

Acción heroica que require de moito valor e esforzo para levala a cabo.

Resolución ditada polo xuíz segundo o seu libre arbitrio que creaba xurisprudencia e se convertía nun elemento creador do dereito castelán medieval.

Relativo ou pertencente aos fidalgos ou á fidalguía.

Que é nobre, xentil ou xeneroso. Tm s.

Persoa nobre, nos reinos de Castela e León, que tiña o dereito a ser armado cabaleiro.

Persoa que pertence a un grupo social que vivía das rendas das propiedades agrarias.

Condición de fidalgo.

Grupo social, de orixe medieval, composto polos fidalgos.

Persoa que ten un comportamento nobre e xeneroso.

Documento polo que se demostraba a fidalguía dun individuo na Coroa de Castela.

Moeda de ouro cuñada durante o reinado de Filipo II de Macedonia.

Moeda castelá cuñada durante o reinado de Filipe II.

Moeda milanesa de prata cuñada durante o reinado de Filipe III.

Moeda milanesa de prata cuñada durante o reinado de Filipe IV.

forcanza.

Cada unha das dúas pezas que ten o arado de madeira a ambos os dous lados da rella para remover a terra e anchear o suco.

Estadullo que se coloca na parte dianteira do carro, entre o chedeiro e a cabezalla.

Pau groso e longo con dúas ou tres gallas para calcar o bagazo ou remexer as papas ou roxóns.

Cavidade do casco da barca a proa, baixo o castelo.

Que é duro e resistente.

1. Que ten boa saúde.

2. Que posúe unha gran forza para resistir moralmente.

Que sobresae nunha materia polo moito que a domina.

1. Que ten unha constitución física corpulenta.

2. Aplícase á persoa de constitución grosa. 5

Que supera o normal.

Que pode impactar ou impresionar polo seu contido.

...

1. Escavación feita na terra.

2. Escavación longa e larga construída ao redor dunha fortaleza ou dun castelo.

Espazo situado debaixo do escenario, ou entre o escenario e o patio de butacas, onde se coloca a orquestra, especialmente nas óperas.

Lugar con area no que caen os atletas ao facer o salto de lonxitude.