"Arga" (En toda a entrada)

Conxunto de elementos que se combinan para realizar unha determinada función.

aparato.

1. Conxunto de utensilios necesarios para pescar.

2. Conxunto de redes e panos de rede empregados para a extracción directa do peixe.

Conxunto da arboradura, cordames e velames dun barco, que serve para empuxar este valéndose da forza do vento.

Cada unha das diferentes máquinas formadas por combinación de poleas cun cabo que traballa polas súas roldanas, empregadas para vencer grandes resistencias con poucos esforzos.

Instrumentos empregados na labranza, no carro ou no muíño.

Arreos que se lles poñen ás bestas para poder montalas ou cargalas.

Maneira de dispoñer os elementos empregados na construción dun muro, dunha parede ou das baldosas dun pavimento.

...

Legado ou representante diplomático dos patriarcas das igrexas orientais, diante doutros patriarcas, cortes imperiais, organismos e personaxes correspondentes.

Dignatario encargado de trasmitir os decretos e rescritos do emperador bizantino ás provincias.

Mandatario dos papas ou outros eclesiásticos próximo do emperador bizantino.

Que apousenta. Tm s.

Oficial encargado de preparar o aloxamento da tropa cando van de camiño.

Mensaxeiro, que na Idade Media se encargaba de facer os anuncios e transmitilos.

Persoa que leva unha mensaxe.

Facultade da vontade do home de tomar unha resolución con preferencia sobre outra.

Xuízo ou sentenza de árbitro.

1. Dereitos ou imposicións cos que se designan fondos para gastos públicos.

2. Carga impositiva sobre o consumo e o comercio tendente a acrecentar o prezo dunha mercadoría.

Facultade que dá lei ao xuíz para que, dentro duns límites, a interprete en relación co caso concreto a xulgar.

Facultade para decidir libremente.

Persoa que ten poder para decicir un asunto en litixio.

Persoa que pode obrar por ela mesma con absoluta independencia.

Persoa que nas competicións deportivas é a encargada de interpretar e facer cumprir as regras do xogo.

Persoa ou persoas designadas para resolver un conflito sometido á arbitraxe.

Primeiro ou principal dos diáconos dunha igrexa.

Membro principal dun cabido catedralicio, encargado de dirixir o cabido e que segue na importancia do seu cargo ao bispo.

Cargo eclesiástico situado tras o bispo.

1. Porción dunha curva.

2. Lugar xeométrico dos puntos P do plano polos que as semirrectas PA PB que os unen aos extremos AB dun determinado segmento AB = l, forman todas un mesmo ángulo dado α.

3. Arcos pertencentes a circunferencias concéntricas.

4. Designación das funcións inversas das funcións circulares: arcoseno, arcocoseno, arcotanxente e arcocotanxente.

1. Formación anatómica, natural ou patolóxica, do organismo en forma de arco.

2. Arco formado por dúas rectas que se cortan no vértice.

3. Óso da meixela que é o punto de articulación do maxilar inferior.

4. Relevo óseo situado por riba das órbitas oculares.

...

Apéndice recto e filiforme que presentan as glumas das gramíneas.

1. Liña recta formada pola intersección de dous planos que forman un ángulo diedro.

2. Segmento de recta formado pola intersección de dúas caras contiguas dunha superficie poliédrica.

Parte que sobresae en calquera corpo de formas angulosas e afiadas.

1. Intersección dunha bóveda cun muro ou con outra bóveda.

2. Partes elevadas e sobresaíntes, largas e delgadas, nunha construción.

3. Liña de separación entre a parte destinada á circulación de vehículos e as superficies contiguas, nas estradas.

4. Límite da zona destinada a vehículos máis próximos ao centro da vía, en carrís de calzadas separadas.

...