"Abe" (En toda a entrada)

Relativo ou pertencente ás acantáceas.

Planta da familia das acantáceas.

Familia de plantas herbáceas ou arbustivas da orde escrofulariais, integrada por especies tropicais ou subtropicais resistentes á secura, semiacuáticas e gabeadoras.

Afección das plantas ocasionada por ácaros parasitos.

Afección das abellas producida polo ácaro Acarapis woodi, que vive no interior das traqueas respiratorias.

sarna.

Conducir a través dun carreiro ou camiño.

Encamiñar cara a algún lugar.

Montar as trabes do tellado

1. Que lle falta a cabeza.

2. Que carece de xefatura ou liderado claro.

lamelibranquio.

Que carece de testa ou remate.

Que carece dunha estrutura que normalmente se presenta en disposición apical.

1. Aplícase ao cristián que non recoñece un superior xerárquico.

2. Aplícase aos eutiquianos (s V) que no Próximo Oriente se separaron do seu bispo e non recoñeceron xefe ningún.

3. Aplícase ás comunidades da Igrexa ortodoxa que non recoñecen a autoridade do patriarca correspondente. Tm s.

...

Conxunto de todas as modalidades fónicas da linguaxe, é dicir, a intensidade, o ton, a cantidade ou duración e o timbre dos sons.

1. Indicación que establece o contraste acentual empregando como procedemento positivo a maior intensidade da sílaba acentuada.

2. Signo escrito sobre unha vogal que pode marcar o acento de intensidade ou o timbre aberto ou pechado, ou para distinguir unha palabra doutra coa mesma grafía pero con significado diferente.

3. Elemento articulatorio mediante o que se destaca unha sílaba que petence a unha palabra.

4. Elemento que establece o contraste acentual empregando como procedemento positivo a maior lonxitude da sílaba acentuada.

Conxunto de particulares inflexións que caracterizan a pronuncia propia dos habitantes dun país, rexión ou lugar.

Argumento de intensidade dado a unha nota en relación ás outras para marcar o compás.

Elemento constitutivo do verso que este, para ser harmonioso, leva en determinadas sílabas.