"Terra!" (En toda a entrada)

Establecemento comercial onde se vende ao público calquera tipo de mercadorías polo miúdo.

1. Armazón portátil, facilmente desmontable, que consiste nun toldo que se estende sobre unha carcasa de paus cravados na terra.

2. Construción desmontable formada por unha armazón cuberta cun material impermeable que serve para aloxarse ao aire libre.

1. Denominación xenérica que se emprega nos exércitos para designar diversas categorías ou graos militares.

2. Grao militar entre o alférez e o capitán.

3. Oficial superior militar entre o comandante e o coronel no exército español.

4. Grao do corpo xeral da armada que equivale ao de capitán nos exércitos de terra e aire.

5. Grao do corpo de xenerais dos exércitos de terra e aire inferior ao de capitán xeneral.

1. Persoa que ocupa o lugar ou o cargo doutra.

2. Rexedor do concello que realiza certas funcións da alcaldía.

Conxunto ordenado de ideas, independentes da realidade práctica, que tratan de explicar un fenómeno.

Conxunto de coñecementos completo e sistemático sobre unha materia, arte ou ciencia.

Teoría segundo a que todos os elementos químicos están constituídos por átomos, que permanecen indivisibles durante as reaccións químicas, e que teñen unha serie de propiedades, como a masa atómica, que é característica de cada elemento. Se dous ou máis elementos se combinan, o composto resultante está formado por átomos dos elementos reaccionantes, onde a molécula é a cantidade mínima dun composto, que ten que estar constituída, como mínimo, por un átomo de cada un dos elementos que a orixinan.

Teoría segundo a que todo o efecto da supercondutividade resulta dunha pequena forza de atracción entre unha parella de electróns con enerxías case iguais (parellas de Cooper). Os electróns libres repélense mutuamente, pero a repulsión está reducida considerablamente por mor do apantallamento dos outros electróns.

Teoría que explica as propiedades das solucións acuosas de electrólitos fortes, admitindo que están completamente disociados en ións e que as desviacións observadas respecto ao comportamento previsto pola ecuación de Arrhenius proveñen das súas interaccións electrostáticas.

Teoría segundo a que o dilema que presentaba a existencia de solucións correspondentes a estados de enerxía negativos, carentes de significación física, pode resolverse postulando que o oco está ocupado por positróns.

Teoría que considera a superficie da Terra como un sistema integrado, en que os organismos vivos e os factores xeolóxicos e climáticos están interrelacionados e se inflúen mutuamente. OBS: Tamén se denomina hipótese de Gaia.

Teoría segundo a que cando un metal ou calquera substancia se disocia en ións ou se somerxe nun disolvente se crea unha diferenza de potencial entre o disolvente e a parte de metal ou substancia que aínda non se disolveu.

Teoría, enunciada co fin de atopar unha formulación que satisfixese a experiencia na radiación dun corpo negro, segundo a que calquera sistema físico en que a coordenada que o caracteriza efectúe oscilacións harmónicas simples, soamente pode ter unha enerxía total E que satisfaga a relación E=nhv, onde n é un enteiro (dito número cuántico), h a constante de Planck e v a frecuencia de oscilación.

Teoría da física dos reactores nucleares, segundo a que o intervalo de enerxía en que evolucionan os neutróns se descompón nun determinado número de bandas de características definidas, o que simplifica o estudo do fluxo neutrónico.

...

Terceiro planeta do sistema solar, atendendo á súa proximidade ao Sol, cuxo período de translación é de 365,26 días e o de rotación é de 23 h 56 minutos, medido en tempo solar. O globo da Terra é aplanado nos polos e o seu raio polar é de 6.356 km, mentres que o ecuatorial é de 6.378 km. OBS: Nesta acepción adoita escribirse en maiúscula.

Parte sólida da superficie terrestre, en contraposición ao aire e á auga.

1. Porción da superficie da Terra considerada nela mesma ou como pertencente a un individuo ou pobo.

2. Zona xeográfica con límites naturais precisos e caracteres culturais, históricos e xeográficos comúns.

3. Terra de Canaán ou Palestina, que Deus prometeu a Abraham e á que foron conducidos os hebreos por Moisés despois da escravitude de Exipto.

Solo vexetal, material da cortiza terrestre destinado a ser aproveitado pola agricultura.

Plataforma feita con terra sobreposta que se emprega para encher un desnivel.

Pendente pronunciada situada nas beiras dunha vía de comunicación.